قاعدهء پنجم در فضيلت شكر است بدان كه شكر ، ثناى منعم آمده به ازاى نعمت ؛ چنانچه صبر ، شكيبايى گرديده به امر غير ملايم ؛ و شكر ، سپاس بر امر ملايم شده و احسن امورى گرديده ، و جناب كبريا - عزّ سلطانه - شكر را قرين ذكر خود ساخته ، چنانچه مىفرمايد كه : فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ « 1 » يعنى : به طاعت و عبادت مرا يادآورى نماييد تا كه شما را ياد نمايم به مثوبات و غفران ، و سپاس‌دارى نماييد از جهت من بر نعمتهايى كه به شما انعام كرده‌ام در دنيا و عقبا ، و ناسپاسى و كفران نعمت را از خود دور سازيد . و نيز بارى تعالى مىفرمايد : لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ « 2 » يعنى : چون در مقابل نعمتى ، شكر به جاى آوريد . زياده گردانم من آن نعمت را بر شما . بيت شكرِ نعمت ، نعمتت افزون كند * كفر ، نعمت از كفت بيرون كند شكر ، نعمت را كمالى مىدهد * غافلان را گوشمالى مىدهد

--> ( 1 ) . بقرة / 152 . ( 2 ) . ابراهيم / 7 .