سيد محمد عبد الحسيب بن سيد أحمد العلوي العاملي

108

قواعد السلاطين ( فارسى )

و سايهء مرحمت الهى به سر او افكنده نگردد و از فيوضات خالق بىنصيب شود ؛ و هرگاه بىاذن ، سايلى به خانه‌اى درآيد ، اطعامش ننمايند و چون الحاح ، نمايد چيزى ندهندش ، اين را ردّ از وجه آن صدور يافته كه سايل سر زده داخل خانه‌اى نشود و هركه به معرض طلب درنيايد و آبروى خود را بى جا نريزد . و جناب ايزدى از وجه امتحان ، ارسال ملايكه فرمايد كه از مردم به معرض سؤال درآيند و نظر بر ايشان افكنند بر آنچه معطى حقيقى به ايشان عطيّه فرموده چگونه متعرّض صرف آن مىگردند و به چه ممرّ خرج مىنمايند ؛ و چون به سايل انعامى صدور يابد كه به حسب اتّفاق آن ملكى باشد به معرض شكر الهى درآيد به سبب فعل آن بنده و ثواب متوجّهش گرديده ، در روز قيامت حجّى برايش نوشته شود ؛ و هرگاه ردّ سايل نمايد ، اموالش تلف گردد و نزد اقدس ايزدى معذّب شود . و چون سائلى متوجّه سؤال گردد بايد كه ردّ مسألتش در حالت قدرت ننمايد و مضايقه در عطيّه به وقوع نرساند كه شايد آن ملك باشد كه از جناب الهى به مؤمنان سمت نزول يابد به جهت امتحان . پس اگر صاحب دولتى را اتّفاق افتد كه بعضى از جواهر مآثر و زواهر مفاخر دنياى دنى را ، كه به حيطهء انضباطيّه درآورده و از قعر بحر مشقّت اخذ كرده ، به ساحل مراد رساند و به كشور مصارف مساكين و ارباب طلب صرف نمايد ، على تعاقب الشّهور و الأعوام ، منظور نظر رشحات تفضّلات الهى گردد و در عالم بقا اعواض غيرمتناهى يابد . در خبر آمده از مقالات حضرت عيسى - عليه السّلام - كه : سايل را از مسألت نبايد ردّ نمود كه موجب رفع نزول ملايكهء رحمت گردد تا يك هفته . بدان كه سؤال ، انحصار به طلب نيافته ، بلكه شامل هرحاجتى كه متعرّض مسألت كردند آمده ؛ پس بايد كه هرگاه شخصى از هرمقوله در صدد استنجاح درآيد ، حسن خلق را پيشهء خود ساخته ، كلام ليّن و نيكو در جواب تلقّى نموده ،