بسمك الّذى لا يعرفك الّا انت پيش‌گفتار پس از غلبه و پيروزى شاه اسماعيل صفوى و مريدان قزلباش ( - سرخ‌كلاه ) او بر تركمانان آق‌قويونلو در اوايل سال 907 ق و كشتار قريب هشتصد نفر از سپاهيان آنان و از ريشه كندن سلطنت تركمانان و بر تخت نشستن و تبريز را به پايتختى برگزيدن ( تاريخ ايران ، ص 808 ) ، دستور داد تا نامش را در كنار عبارت « لا إله الّا اللّه ، محمّد رسول اللّه ، علىّ ولىّ اللّه » بر سكه‌هاى درهم و دينار رقم زدند و شيعه را تنها مذهب رسمى ايران اعلام نمودند . به خطيبان و واعظان فرمان داد بر منابر زبان به طعن معاندان على ( ع ) بگشايند و هيچ‌كس را مجال چون‌وچرا نبود ( قصص الخاقانى ، ج 1 ، ص 36 ) ؛ حتّى مردم هرشهر و ديار به ناچار بايد علاوه بر شهادت مخصوص شيعيان « اشهد انّ عليّا ولىّ اللّه » عبارت « حىّ على خير العمل » را كه از عهد طغرل بيك سلجوقى ترك شده بود به اذان و اقامهء خود بيفزايند . مورّخان ، سلطان اسماعيل را يكى از رشيدترين و بزرگ‌ترين پادشاهان ايران شمرده‌اند و نيز گفته‌اند كه در تحميل مذهب شيعه بر مردم ايران از راه انصاف و آزادمنشى قدم فرانهاد و از روى تعصّب دينى ، بسيارى از بىگناهان را به سختى كشت ( تاريخ ايران ، ص 811 ) و در اثر اين صلابت و سخت‌گيرى ، گروهى كه براى تحمّل