فرع دوّم صفت وفا و حسن مكافات بود « 1 » . و آن « 2 » عبارت است از انجاز مواعيد و اداى حقوق عبيد . چون سلطان به‌معناى « 3 » ظلّ سبحان است ، چنانچه حقّ سبحانه و تعالى ، « 4 » وفاى عهود را از بندگان خود خواهان است كه فرموده : وَ أَوْفُوا بِعَهْدِي ، أُوفِ بِعَهْدِكُمْ ، پادشاه هم از چاكران خود وفادارى را طالب بود و همواره « 5 » به شكرگزارى نعمت كه اداى حقّ ولىّ النّعمة است ، هميشه مايل و راغب باشد « 6 » ، لاجرم بندگان حقّ در سلك خدمت‌كارى و فرمان‌بردارى سلطان باشند [ و ] به مقتضاى سنة اللّه ، از او چشم‌داشت اداى حقوق خدمت « 7 » خود به حسن مكافات نمايند و توقّع وفاى عهود و مواعيد كنند . چرا كه اگر اين انتظار و توّقع ملاطفت ، ميان بنده و خداوند باقى « 8 » نماند ، هرگز بنده به رغبت خاطر ، ميل خدمت‌كارى و جان‌سپارى نكند و چون « 9 » از مجازات و مكافات عمل و وفاى عهد هيچ اميد نباشد ، « 10 » هيچ خدمتى « 11 » را به طيب نفس ، جهت خداوند خود ارتكاب ننمايد و بر اين تقدير اعتماد بر « 12 » خلوص اعتقاد از ميان شاه و سپاه برخيزد و هركس از جانبى فتنه و فسادى « 13 » برانگيزد و عاقبة « 14 » الامر اين امر « 15 » به « 16 » فترت ملك و مال و به تفرقه ميان اعوان و انصار حشمت و جلال افتد . نظم « 17 » چونكه در عهد خدا كردى وفا 82 * از كرم عهدت نگه دارد خدا گوش نه ، اوفوا بعهدى گوش دار * تا كه اوف عهدكم آيد ز يار « 18 »

--> ( 1 ) . م : است . ( 2 ) . م : و اين خلق . ( 3 ) . م : - به‌معناى . ( 4 ) . م : عزّ و جلّ . ( 5 ) . م : - همواره . ( 6 ) . م : - باشد . ( 7 ) . م : - خدمت . ( 8 ) . م : - باقى . ( 9 ) . م : - چون . ( 10 ) . م : - هيچ اميد نباشد . ( 11 ) . م : مشقّتى . ( 12 ) . م : - بر . ( 13 ) . م : فساد و فتنه . ( 14 ) . م : آخر . ( 15 ) . م : معنى . ( 16 ) . م : باعث . ( 17 ) . م : شعر . ( 18 ) . س ، م : « هوش دار اوفو بعهدى گوش دار * تا كه اوف عهدكم آيد به كار چون وفاى وعد را آرى به جاى * از كرم عهدت نگه‌دار خداى » .