ادريس بن حسام الدين بدليسى
114
قانون شاهنشاهى ( فارسى )
نيز ر . ك : تفسير ابو الفتوح رازى ، ج 3 ، ص 281 ؛ اسرار التّوحيد ، ج 1 ، ص 262 . ( 67 ) ص 47 ، س 7 و 8 - انفق يا بلال . . . : ( جامع الصّغير ، ج 1 ، ص 421 ؛ ترك الاطناب ، ص 452 ؛ مجمع الامثال ميدانى ، ج 2 ، ص 402 ) . . . و سنّت جملهء مشايخ همين بوده است كه آنچ پديد آمده است هم در روز خرج مىكردهاند و اندك و بسيار ، هيچ چيز ، فردا را باز ننهادهاند ، چه به حكم سنّت مصطفا ، صلوات اللّه و سلامه عليه ، كه به زاويهء بلال حبشى درشد ، نيمتا نان خشك ديد بر سر كوزهاى نهاده ، گفت ، يا بلال اين چيست ؟ گفت : يا رسول اللّه ! يكتا نان بوده است ، دوش به نيمى روزه گشادهام و يك نيم بنهادهام تا امشب به دو روزه گشايم . رسول گفت ، صلّى اللّه عليه و سلّم : « انفق بلالا و لا تخش من ذى العرش اقلالا » . ( اسرار التّوحيد ، ص 99 ) نيز ر . ك : احياء علوم الدين ، ج 4 ، ص 479 . ( 68 ) ص 47 ، س 10 - از آن شد خانهء خورشيد . . . : از خسرو و شيرين نظامى است . ( ص 17 ) در ستايش ابو طالب طغرل ارسلان با مطلع : چو سلطان جوان ، شاه جوانبخت * كه برخوردار باد از تاج و از تخت ( 69 ) ص 49 ، س 13 - هردرم دار كه او را نبود . . . : قس : ارض من الدّهر ما اتاك به * من يرض يوما بعثيه نفعه قد يجمع المال غير آكله * و يأكل المال غير من جمعه ر . ك : اضبط بن قريع السّعدى به نقل از راحة الصّدور ، ص 262 ؛ عقد الفريد ، ج 3 ، ص 159 . ( 70 ) ص 50 ، س 2 - صهيب رومى : صهيب رومى ( درگذشته : 38 ه . ق ) از صحابه و ياران سابقهدار پيغمبر اسلام ، پدرش ، سنان بن مالك ، از اشراف جاهلى بود . امّا خود او در كودكى به اسارت رومىها افتاد و بعدها او را خريدند و آزاد كردند . قبل از اسلام در مكّه تجارت مىكرد و مالى اندوخت و هم در مكّه اسلام آورد . به هنگام مهاجرت مسلمانان به حبشه ، مشركين از مهاجرت او ممانعت كردند ، ولى وى همهء اموال خود را به آنها واگذاشت و به مدينه رفت . در بدر و احد و ديگر غزوات با پيغمبر همراه بود . ( دايرة المعارف فارسى ، ذيل صهيب ) ( 71 ) ص 50 ، س 12 - إذا الم تستح . . . : ر . ك : تفسير ابو الفتوح رازى ، ج 17 ، ص 84 . ( 72 ) ص 50 ، س 16 - الحياء من الايمان : جامع الصّغير ، ج 1 ، ص 597 ؛ ترك الاطناب ، ص 82 . ( 73 ) ص 52 ، س 9 - إنّ اللّه . . . سفسافها : جامع الصّغير ، ج 1 ، ص 287 . ( 74 ) ص 53 ، س 2 - جامل عدوّك . . . : اين بيت مطلع مقطوعهء هشت بيتى از طغرايى اصفهانى است