بعلامت « ظ : » بجاى خود آوردم » « 1 » . دسترسى نداشتن به نسخه‌هاى كهنه‌تر و معتبرتر موجب آمده كه در چاپ استاد نفيسى نيز برخى مشكلات بجاى خود باقى بماند اگر چه در بعضى موارد حدس و اظهار نظر ايشان به روشنى متن كمك كرده است . خوانندگان محترم ملاحظه خواهند فرمود كه نگارنده در تصحيح كتاب ، دو نسخه كهنه‌تر از نسخهء اساس استاد نفيسى در اختيار داشته است . در چاپ سلسله انتشارات گيب ، نسخهء كتابخانهء ليدن - كه تاريخ تحرير آن 719 هجرى است - مورد مراجعهء مصحح بوده است ، بعلاوه نسخه‌هايى ديگر كه شرح آنها در مقدمه آمده ولى آقاى روبن ليوى در مقدمهء خود يا هنگام ضبط نسخه بدلها ابدا متذكر نشده‌اند كه روش كارشان در تصحيح چگونه بوده است ؟ كدام نسخه را متن قرار داده و اگر در ان اصلاح و تصرفى كرده‌اند بچه ترتيب است ؟ نويسندهء اين سطور اكثر نسخه‌هاى مورد مراجعهء ايشان را با متن چاپى كتاب مقابله كرده است و چون متنى كه بطبع رسانده‌اند با هيچ يك از نسخه‌هاى منظور مطابق نيست گمان مىكند مصحح محترم بيشتر به روش تصحيح التقاطى « 2 » عمل كرده يعنى هر قسمتى از هر نسخه‌اى را درست و مطابق اصل تشخيص داده‌اند در متن گنجانده باشند . در هر حال بر خواننده معلوم نمىگردد كه متن مصحح ايشان مبتنى بر كدام نسخه است ؟ و يا در مواردى كه ضبط نسخه بدلها را ياد - كرده‌اند صورت مرجوح خود را از چه نسخه و بچه دليل برگزيده‌اند ؟ نگارنده در اين استنباط تنها نيست و ديگران نيز كه در قابوس‌نامهء تصحيح ايشان غور - كرده‌اند به همين نتيجه رسيده‌اند « 3 » . در تصحيح التقاطى آراء مختلف است ؛ بعضى

--> ( 1 ) - سعيد نفيسى ، قابوس‌نامه ، مقدمه : كب - كد ( 2 ) - Eclictique ( 3 ) - G . Lazard , La Langue des Anciens Monuments de la Prose Persane , P . 102 -