نفيسى ، قابل استفاده است بخصوص كه نسخهء اساس كار ايشان در اواخر ذيحجهء سال 750 هجرى قمرى به خط محمد بن محمود بن علاء الدين بخارى ، ملقب به محمد فقاعى ، نوشته شده بوده است و نسخهء بسيار نفيسى است بعلاوه مقدمهء مفصل و حواشى و تعليقات ايشان بر كتاب بر فوائد آن افزوده است ولى چون در سى و دو سال پيش كه كتاب را طبع كرده‌اند نسخهء كهنه‌ترى در اختيار نداشته‌اند ناچار همان را اساس كار قرار داده‌اند و درين باب چنين نوشته‌اند : « چون يكى از نسخى كه به امانت نزد من بود نسخهء حاضر بود و آن را كاملتر و معتبرتر و قديمتر از نسخ ديگر يافتم و پس از جويندگى بسيار آشكار شد كه قديمترين نسخهء موجود از اين كتاب است درنگ نكردم كه تنها بدان متكى شوم و از نسخه‌هاى ديگر مطلقا چشم بپوشم . . . و با آن كه چاپ مرحوم هدايت بسيار كم غلط است پيداست كه نسخهء حاضر بمراتب معتبرتر و به زبان عصر مؤلف نزديك‌تر و همه جا عبارات اين نسخه كهنه‌ترست و همين اختلاف با نسخه‌هاى ديگر آشكار شد ، به همين جهت به هيچ وجه لازم نبود كه نسخه بدلها را در حاشيه متعرض شوم و چون نسخهء اصل مصحح بود اصلاح و تصرفى در ان لازم نمىشد ، مگر در يكى چند مورد كه پيداست لغزش قلمى براى كاتب روى داده و اندك خطائى كرده است . بنابر اين اصل نسخه را اساس قرار دادم ، اگر خطائى از جانب كاتب بود در متن اصلاح كردم و اصل را در حاشيه ضبط كردم و اگر اختلافى با چاپ مرحوم هدايت آشكار شد كه نسخهء چاپ مرحوم هدايت بهتر بود بعلامت « خ » در حاشيه نمودم و فقط در جاهايى كه چاپ مرحوم هدايت كلمه‌اى يا عبارتى كه مفيد معنى بود بر نسخهء اصل افزون داشت آن را در ميان دو قلاب [ ] در متن علاوه كردم و اگر در عبارت نسخهء اساس ملاحظاتى لازم شد در متن بنابر نسخهء اصل ضبط كردم و آن ملاحظات را در تعليقات و يا در حواشى هر صفحه