چيزى اضافه و يا حذف نكرده است . جز اينكه در آخر چندين فصل سطر ناتمام را با افزودن كلمات « و اللّه اعلم ، الخ » پر كرده است . و اگر كاتب اشتباها چيزى حذف كرده نادر است و حذفهايى كه روى داده بيشتر به سبب سهو در مقارنهء كلمات بوده است . علت اساسى درستى و صحت نسخهء نخجوانى شايد بدين علّت باشد كه به احتمال قوى كاتب چنان كه از چگونگى اشتباهات و سهوهائى كه كرده است ديده مىشود بيسواد بوده . وى در حروف اشتباه كرده و در نقطه‌گذارى دچار حذف و غلط زياد شده . به نظر مىرسد كه در نسخهء اصلى كه او اين نسخه را از آن استنساخ كرده حروف بىنقطهء سين و حا با علامتى مثل واو معكوس كه در زير حرف گذاشته مىشود مشخص شده و بدين سبب گاه‌گاه اختلاطى در نقطه‌گذارى حاصل مىشود ، و ليكن نقطه‌گذارى انتهاى جمله‌ها در اين نسخه بسيار دقيق و تقريبا منحصر بفرد است . بعد از آنكه كاتب متن را استنساخ كرده يك نفر ديگر ، كه محتملا باسواد بوده متن را مرور كرده و اين نقطه‌گذارى را با دقت هرچه تمام‌تر با مركب قرمز افزوده است ، ولى ظاهرا او نتوانسته است كار مرور كتاب را به اتمام رساند ، و در ورقهء 57 اين نقطه‌گذارى قطع شده است . تصحيح متن نسخهء نخجوانى تا آن حد درست و معتبر است كه ميتوانيم آن را به شكلى كه از زمان قديم به ما رسيده است با كمترين تغيير و تصحيح به چاپ برسانيم . مقصود من در تهيهء اين چاپ اين بوده كه متن نسخهء نخجوانى را كه در پاورقىها با حرف N نشان داده شده است كاملا بنمايانم . هرجا كه من از متن N انحراف ورزيده‌ام در پاورقىها بدان اشاره نموده‌ام و حرف اصلى متن N يا نزديكترين حرفى را كه مىشود چيد و چاپ كرد گنجانيده‌ام . با وجود آنچه گفته شد و