( تاريخ سيستان ص يط ) فر : 81 / 15 بعبارت ص 158 س 10 - 12 رجوع كنيد كه نشان مىدهد كه نظام الملك از اعتقاد ايرانيان باستان به « فركيانى » كه اصل آن باوستا برمىگردد و بطورى اسرارآميز در كسى يا در جانورى ( چنان كه در داستان اردشير بابكان آمده است ) و يا در چيزى ( مثل انگشترى ر . ك . نوروزنامه ص 26 - 29 ) تجسم مىپذيرد پشتيبانى مىكند . فريضه : فرض ، واجب 222 / 3 « فريضه‌تر » 247 / 3 ، 4 « نماز فريضه » 329 / 11 « بر پادشاه فريضه است » فطر : فاصله ( ؟ ) 192 / 21 « بىفطر » اين كلمه مورد ترديد است فضله‌جوى : كم‌فروش 60 / 11 فضول : فضولى ( باصطلاح امروزه ) 95 / 4 فضولى : فضول 170 / 13 قامت گفتن : نماز خواندن 182 / 19 ( كيمياى سعادت ص 253 س 18 « قامت كند » ) قراچور : شمشير خاص تركان 141 / 9 قربان : كمان‌دان ، نيملنگ 141 / 10 قصه : عريضهء نوشته 18 / 5 : 48 / 4 ، 5 : 191 / 4 : 230 / 19 كار : در ( سر ) كار چيزى كردن - در عوض چيزى ، بخاطر چيزى ، بفداى چيزى ، بتاوان چيزى به كار بردن 23 / 12 : 33 / 10 : 199 / 9 : 203 / 16 : 284 / 5 ( كيمياى سعادت ص 180 س 12 « بهر يكى از آن شش تن صد هزار ببخشيد و در كار ايشان كرد » : ديوان سيف فرغانى ج 2 ص 262 غزل 253 « مرا تا دل شد اندر كار رويت » ) كاردار : مأمور 66 / 4 : 246 / 10 كارگل : عملگى 37 / 15 كاهل : مخالف 122 / 1 كدخدا : خداوند ، صاحب‌خانه 87 / 3 : 191 / 8 : 214 / 1 كدخدا : ديوانى ، متصرف 190 / 1 كدخدايى : خداوندى 37 / 16 : 87 / 4 كدخدايى : دبيرى ، كار ديوان 190 / 1 : 215 / 4 : 216 / 2 : 218 / 6 كوخ : حصير 226 / 19 كهل : ميان‌سال ، دو موى 182 / 10 كيش : تيردان ، تركش 141 / 10 گرسنه ( اصطلاح غيرشخصى ) : 26 / 1 « مرا گرسنه است » گرفتن : آغاز كردن 23 / 11 « خواندن گرفت » : 50 / 16 « درآمدن گيرند » : 93 / 9 « شكافتن گيرند » : 142 / 18 « آزمودن گرفت » : 238 / 2 « زدن گيرند » : 238 / 4 « جنبيدن گرفتند » : 284 / 1 « آموختن گرفتند » : 285 / 9 « دعوت كردن گرفت » : ( 159 / 11 « بدسگاليدن آغازند » ) گرماوه : گرمابه 149 / 20 گزير : نگزيرد ( فعل غيرشخصى ) : گزير نيست 162 / 4 « بنگزيرد » : 313 / 5 « نگزيرد » : ( قابوس‌نامه ص 56 س 16 فصل 20 « آنچه از آن نگزيرد » : راحة الصدور ص 511 ) گشاده‌نامه : نامهء سرگشاده ، مثلا خط امان 208 / 7 ، 12 ( تاريخ بيهقى ص 123 س 2 ، ص 398 س 18 ) گندپير : پيرزن 46 / 12 و بارها تا آخر حكايت گندنا : تره 316 / 2 « اين سر آدمى گند نانيست كه