و ايشان را به حضرت آوردند . بعضى را بر دار كردند و بعضى را در زندان داشتند تا بمردند . 28 - چون از كار طالقان بپرداختند اسحق بلخى را با بك ارسلان سوى فرغانه نام‌زد كرد و دانشمند ابو محمّد را با ايشان بفرستاد تا ايشان را شريعت بياموزد . پس از فتح اينها با لشكرى بفرغانه شدند و آن جمع را بشكستند « 1 » ، بعضى را از ايشان بكشتند و بعضى را مصادره كردند و بعضى بنادانى مقرّ آمدند و توبه كردند و مسلمانى بر ايشان عرضه كردند ، بپذيرفتند و از آن مذهب باز گشتند . و لشكر باز ببخارا آمدند با غنيمت بسيار و دانشمند ابو محمّد را پرسيدند كه « مذهب مقنّعيان چگونه بود ؟ » گفت « چنان كه فرجها از يكديگر نپوشيدندى و از يكديگر « 2 » دريغ نداشتندى . چون مردى زنى بزنى كردى اول مهتر ايشان دست بدان زن فراز كردى پس شوى . و مى خوردن حلال داشتندى و سر از « 3 » جنابت ناشستن و بمادر و خواهر و دختر دست فراز كردن ، و نماز و روزه و زكات و حج و غزو را منكر بودند . » 29 - چون از اين مهمّ فارغ گشتند امير سديد منصور و وزير و بكتوزن و قاضى هر چهار خلوت كردند [ 137 a ] تا اهل درگاه و ديوان و خاصگيانى كه مذهب قرامطه گرفته‌اند تا « 4 » ابو منصور عبد الرزاق را چگونه از پاى برگيرند و خراسان و عراق و ما وراء النهر يكبارگى از قرمطى پاك كنند . بر آن بنهادند كه « الفتگين از خراسان بيرون شده است و بغزنين مقام گرفته و امروز در خراسان از امير طوس ابو منصور عبد الرزاق قوىتر كسى نيست . اول حضرت را كه خانهء پادشاه است از قرمطيان پاك بايد كردن پس بابو منصور و جايهاى ديگر

--> ( 1 ) - بشكستند CK : بشكست N ( 2 ) - نبوشيدندى و از يكديكر N - : CK ( 3 ) - از N - : CK ( 4 ) - تا N