فصل سى و ششم اندر حق‌گزاردن خدمتكاران و بندگان شايسته 1 - هركه از خدمتكاران خدمتى پسنديده كرد بايد كه در وقت نواختى يابد و ثمرت آن به دو رسد و آن‌كه تقصيرى كند بىضرورتى و سهوى آن كس را باندازهء گناه مالشى رسد تا رغبت بندگان بر خدمت زيادت گردد و بيم گناه‌كاران بيشتر مىشود و كارها بر استقامت مىرود . حكايت 2 - پسر هاشمى بر گروهى مردمان از مستى عربده كرد . پيش پدرش آمدند و از وى بناليدند و گله كردند . پدر خواست كه او را عقوبت كند . پسر گفت « يا پدر من گناهى كردم و خرد با من نبود ، تو مرا عقوبت مكن كه خرد با تست . » پدرش را اين سخن خوش آمد و عفوش كرد . حكايت 3 - خردادبه گفت : ملك پرويز بر يكى از خاصگيان خويش خشم گرفت و مر او را بازداشت [ 77 a ] و هيچ كس نزديك او نيارست شدن مگر باربد مطرب هر روز او را طعام و شراب بردى . ملك پرويز را خبر كردند . باربد را گفت