محمد بن على ظهيرى سمرقندى

299

سندباد نامه ( فارسى )

نسّاج : بافنده نسق : شيوه نشو : نموّ كردن و باليدن نصّ : كلام صريح نصاب : آن مقدار مالى كه زكات بر آن واجب شود نضرت : تازگى نضج : رسيدن و پختن هرچيز نطع : صفحهء شطرنج ، بساط چرمى نعال : جمع نعل : كفش نعيب : صداى كلاغ نفاذ : جارى شدن فرمان نفاق : رايج و روان گرديدن بيع ، ضد كساد ( دهخدا ) نقرات : جمع نقره : نوازش آلت موسيقى با انگشت ( معين ) نكال : عذاب كردن كسى را به نحوى كه مايهء عبرت ديگران باشد ( معين ) نكبا : گردباد ، تندباد نما : باليدن و رشد كردن نمّام : سخن‌چين نمط : روش نوائب : جمع نائبه : سختى ، مصيبت نوافل : جمع نافله ، نماز مستحب نوال : بخشش ، عطا نوخط : جوانىّ كه تازه پشت لب او سبز شده باشد نوكيسه : كسى كه تازه به مال و دارايى رسيده ( معين ) نهمات : جمع نهمت : منتهاى آرزو - و - واسطهء قلاده : گوهر ميانى گردن‌بند كه گرانترين آنهاست وافر : فراوان و كامل وثاق : اتاق وثقى : محكم و استوار وجنات : جمع وجنه : رخسار ، رنگ روى وخيم : سخت و دشوار و داد : دوستى ورطه : زمين پست ، مهلكه وزر : گناه ، سنگينى و بار سنگينى وصمت : ننگ ، عيب وضيع : مردم فرومايه و پست وطاء : گستردنى ، فرش وعاء : ظرف وفاق : همراهى ، يكدلى وفد : به رسولى پيش كسى رفتن ( غياث اللغات ) وقاحت : بىحيا بودن وقاع : مجامعت كردن وقع : شرف و اعتبار وكر : آشيانه ويحك : واى بر تو وليمه : مهمانى وهن : ضعف و سستى