و بيان آن‌كه سلطان را جايز است تعزير بالمال . باب نهم در بيان اقامت سلطان شعاير اسلام را از حج و جمعات و اعياد و بيان انكاح و حفظ ايامى و صغاير كه ايشان را اوليا نباشد . و اين باب مشتمل بر چهار فصل است : فصل اول در بيان مجمل فروض كفايات كه سلطان را در اقامت آن اهتمام بايد نمود ، و بيان اقسام فروض كفايات . فصل دوم در بيان اقامت زيارت كعبه به حج و عمره ، و بيان امارت حج صديق اكبر رضى اللّه عنه و حج خلفاى راشدين و سيرت حج حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم ، و اقامت مناسك بتفصيل . فصل سيوم در بيان اقامت جمعات و اعياد ، و بيان آن‌كه سلطان شرط جمعه است ، و بيان آن‌كه نماز جمعه در عقب متغلّب صحيح است لسلطانه ، و سيرت حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم در اقامت جمعه و سيرت آن حضرت ( ص ) در اقامت عيد . فصل چهارم در بيان انكاح ايامى و صغيرات و صغار كه ايشان را اولياء خاصه نباشد و سلطان را ولايت ايشان باشد . باب دهم در قتال بغات و ضمان ولات . و اين باب مشتمل بر سه فصل است : فصل اول در معنى باغى و احكام متعلقه به دو ، و بيان آن‌كه مقاتله به سلاح بغات نزد احتياج جايز است . فصل دوم در بيان حكم قتال با بغات . فصل سيوم در بيان ضمان ولات و احكام ضمان حدّ و مسائل جلّاد و بيان آن‌كه ضمان حد و تعزير پيش حنفى نيست .