بازگشت بود . چون سوابق نعم الهى و لواحق كرم نامتناهى ، رقم خلافت ارض بر جبههء سعادت و كامگارى عاليحضرت خلافت پناه ، ايالت دستگاه ، سلطنت منقبت ، شوكت - مرتبت ، سكندر سياست ، افلاطون كياست ، سايهء خورشيد پايهء خورشيد علم ، سايهء ظل اللّه الرّحمن ، امان اللّه لاهل الايمان ، متبوع اعاظم الخواقين بحسن السلوك ، ملك - العلماء و عالم الملوك ، نعمة اللّه السابغة لاهل السداد ، حجة اللّه الدامغة على ارباب العناد ، المعتصم بعواطف النصير المستعان ، ناصر الحق ، ابو الغازى عبيد اللّه بهادر خان ، خلّد اللّه تعالى ملكه و خلافته و ابّد بين العالمين جوده و رأفته كشيده ، و حكم قضاء ازلى از ديوان الطاف لم يزلى منشور رفيع إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً « 1 » به اسم شريف آن حضرت مرقوم ساخته ، و ذات همايون صاحب علم و ملك و فنون را به تشريف شريف يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ « 2 » نواخته بود ، و عنايت بىمثال ملك متعال وعد مكنون وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ « 3 » به اعلاى اعلام دولت اين پادشاه عالم صالح محقق گردانيده ؛ و لطف بيحساب پروردگار وهّاب موعود مودود وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ « 4 » به وجود متّصف به عدالت و جود اين سلطان عاقبت محمود به وفا رسانيده بود ، هر آينه در اوقات اقامت سلاطين اوزبك در بلاد تركستان كه مخّيم سعادت آن حضرت قلعهء ارقوق بود ، و هر يك از سلاطين با عساكر خاصّه و ايل خود در قلعه‌اى از قلاع تركستان نشسته ، و دست تصرّف از ملك و پادشاهى بربسته ، و پاى عزيمت از انتهاض به صوب مقاتلهء اعدا شكسته بودند ، ملهم غيب به اعلام لا ريب در خاطر قدسى مآثر آن حضرت القا فرمود كه وقت آن نيست كه پاى امن در دامن سلامت كشى و از اعدا رنج شماتت و از احبّا بار ملامت كشى ، گام اهتمام در شاهراه انتقام بايد

--> ( 1 ) سورهء بقره : آيهء 124 . ( 2 ) سورهء ص : آيهء 26 . ( 3 ) سورهء انبياء : آيهء 105 . ( 4 ) سورهء نور : آيهء 55 .