روزه بزرگ : هفت هفته است و آنچ واجب است كه عيسى عليه السّلام روزه داشت چهل و نه روز است و آغازش روز دوشنبه بوذ و آخرش روز يكشنبه « 1 » و فطر يك‌شنبه . و شرط [ 42 ] اين روزه آنست كه آن دوشنبه كه نزديك‌تر باشذ به اجتماع از پس دوم روز شباط تا هشتم روز آذار روزه برگيرند چه پيش دوم روز شباط روزه نشايذ گرفتن ، و از پس هشت « 2 » روز آذار نشايذ و بايذ كه اندرين ميانه بوذ و از بهر آن‌كه روزهاى يكشنبه عيد بوذ چهل و نه روز كردند و هفت هفته بوذ و آن شب كه فردا روزه خواهند گشادن مار شوش خوانند . عيد مار يوحنا : آذينه نخستين بوذ كه از پس دنح « 3 » باشذ و آذينه دوم را ذكران كتب الانجيل كه نبشتن انجيل گرفتند چهار كس بوذ نامشان يوحنّا و [ متّى ] و لوقا و مارقوس . و آذينه ديگر ، ذكران سلاقه « 4 » ، و آذينه چهارم را ذكران الاباء « 5 » ، و آذينه پنجم را ذكران مارابا . و اين ذكرانها آنست كه در آفاق زمين بر ترتيب حوّاريان نبشتند . سعانين : عيدى بزرگ است و هميشه روز يكشنبه بوذ هفت روز پيش از روزه گشاذن و درين روز عيسى بن مريم در بيت المقدّس شذ بر خرى ماذه نشسته و دعوت كرد و مردم پيش باز آمذند . جمعة الصلبوت : پنج‌شنبه آخر روزها [ ى ] روزه بوذ كه عيسى را جهودان بگرفتند كه با كوهى « 6 » گريخته بوذ و روز آذينه بردار كردند و جمعة الصلبوت خوانند و روز شنبه او را در گور كردند پس روز يكشنبه [ سپيده‌دم « 7 » ] ، روز عيد روزه گشادن از گور برآمد . عيد الصليب : سيزدهم ماه ايلول بوذ و اين آن روز است كه آن چوب ( 43 ) كه عيسى را ازو بياويخته بوذند بازيافتند با دو چوب ديگر ، پس ندانستند كه كذام است ، بر شكم مرده همىنهاذند بذين يك چوب زنده شذ و ازين دو تأثيرى نبوذ ، پس درستى حال اين چوب بدانستند و اين روز بيشتر به روزه باشند . باحور : ابتداش آن وقت بوذ كه شعرى يمانى برآيذ و اين نوزدهم تموز بوذ پس هفت روز باحور خوانند بر اين احكام بسيار كنند چنان كه ببينند كه ابر و بارندگى درين مدّت [ چگونه

--> ( 1 ) . نسخه اساس : « سه‌شنبه » ، و نسخه قاهره : « شنبه » ( 2 ) . نسخه تهرانى و ملك : « هفتم روز » ( 3 ) . نسخه اساس : « ذنح » ( 4 ) . قانون مسعودى : « سلاقا » ( 5 ) . نسخه اساس : « الاميا » ( 6 ) . نسخهء اساس « تا » ، با كوهى - به كوهى ( 7 ) . نسخه قاهره : « سپيده‌دم » ، نسخه اساس : « يكشنبه دوم »