ويژگى عروضى مورد بحث در قسمت دوم منظومه - با اينكه محتملا سرودهء همان ناظم بخش نخستين است - اصلا ديده نمىشود . قسمت نخست رستم‌نامه به‌جاى ستايش يزدان با اين بيت آغاز مىشود : هزاران درود [ و ] هزاران سلام * ز ما بر محمّد عليه السّلام ( بيت 1 ) و پس از آن است كه بيتهاى توحيدى مىآيد . آيا اين بيت - كه عين آخرين بيت اين بخش از منظومه است - از خود ناظم است كه خواسته نحوهء آغاز و پايان داستان را يكسان كند يا احتمالا هردو بيت را كاتب نسخه افزوده است ؟ نمونه‌هاى مشابه اين بيت در پايان - و نه ابتداى - برخى از منظومه‌هاى پهلوانى نيز آمده كه بعضى سرودهء ناظمان آن آثار است و شمارى ديگر الحاق كاتبان يا خوانندگان ، براى مثال : هزاران درود و هزاران سلام * ز ما بر محمّد عليه السّلام ( گرشاسپ‌نامه ، ص 480 / ب 44 ) چنان‌كه ملاحظه مىشود ، اين بيت عين بيت موجود در رستم‌نامه است . شادروان استاد يغمايى در حاشيهء صفحهء مربوط نوشته‌اند « ظاهرا اين بيت الحاق شده » بيت مذكور يك بار هم در يوسف و زليخاى منسوب به فردوسى - كه ، البتّه ، مسلّما از او نيست - بعينه ديده مىشود . « 1 » هزاران درود و هزاران ثنا * ز ما تن‌به‌تن بر سر انبيا ( فرامرزنامه ، ص 168 ، ب 1595 ) بگفتم من اين داستان را تمام * ز ما بر محمّد عليه السّلام ( برزونامه ، ص 308 )

--> ( 1 ) . رك : يوسف و زليخا ، ص 307 / ب 6408 .