ميرزا مهدى نواب طهرانى

34

دستور الأعقاب ( فارسى )

و من لم يفرّ محلّ الفرار * فيقعد مهب الرّياح الدّيار « 1 » گريزى به هنگام سر بر به‌جاى * به از پهلوانىّ سر زير پاى راه شهر گرفتن آورد . حاجى ابراهيم به مواضعتى كه با امراى قاجار در ميان داشت راهش نداد : اذا عظم المطلوب قلّ المساعد « 2 » . از آنجا راه طبس خراسان پيش گرفت تفصيل اين واقعه در شرح حالات شاه شهيد مشروحا مسطور است . حاجى ابراهيم به همين خدمت رتبت تقرب و شرف تقدم در حضرت شهريارى يافت به مقام وزارت و اختيار رسيد . چنان كه اكثر معمورهء ايران او را و پسران و برادران او را مسلم گشت . * * * [ معروف است متظلمى از . . . ] معروف است متظلمى از كسان او به خدمتش تظلّم آورد . گفتا از شيراز جلاجو و راه اصفهان پو . مظلوم گفت : عبد الرحيم خان آنجاست . گفتا « 3 » به كاشان و قم رو . گفتا اسد الله خان است . گفتا به بروجرد و كرمانشاهان گريز . گفتا حسن خان است . گفتا كه به جهنم رو . گفتا حاجى هاشم آنجاست .

--> ( 1 ) . در اصل دو نسخه چنين است . اما به نظر مىرسد كه صحيح آن اين است : « فبعد مهب الرياح الدّمار » . ( 2 ) . مصرعى از بيت متنبّى است : « وحيد من الخلان فى كل بلدة » . ( 3 ) . در نسخه م : گفت .