اگر مراد به جاه اندر است و جاه به مال * مرا ببين كه ببينى مراد را به كمال و حصول اين هردو منوط و مربوط به خواست خداوند تبارك و تعالى است : تبسط الرزق لمن تشاء و تقدر ، « 1 » تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ : « 2 » از خدادان خلاف دشمن و دوست * كه دل هردو در تصرّف اوست و مرافقت و موافقت بخت ، كفّ بخت خير من كنز علم : « 3 » يدبّر بالنجوم و ليس يدرى * و ربّ النّجم يفعل ما يريد مدار كار جهان بر مدار تقدير است * عجب ز خواجه كه درگير و دار تدبير است چون بارى تعالى عزّ اسمه حصول حظوظ را درين نشأة موقوف و محكوم به اسباب فرموده‌اند : لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى : « 4 » رزق اگر خويش بىگمان برسد * بايدش جست ليكن از درها

--> ( 1 ) . صورت خطابى چند آيه از قرآن است . ( از جمله آيهء 26 سورهء رعد ) . ( 2 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 26 . ( 3 ) . ضبط اين مثل در هردو نسخه چنين است . ولى « كنز » در اين‌جا درست نيست ضبط صحيح آن در مجمع الامثال ميدانى چنين است : كفّ بخت خير من كرّ علم . « كرّ » پيمانه‌اى است كه اهل عراق به كار مىبرند . ( 4 ) . سورهء نجم ، آيهء 39 .