پس اگر بر جايگاه [ b 11 ] بنمايد از چهارپاى و درخت و جزين ، چنانك هيچ‌چيز به وى پوشيده نشود و همه نسخه از لوح محفوظ گيرد بدانچ هريك خواهد رسيد از نيك و بد اين جهان و آن جهان . و هرگاه كه وقت آن بود كه خواهد رسيدن او را اندر خواب مژده دهد ، و چون بدى خواهد آگاه كند شب تا مگر گناهى كه همىكند يا بخواهد كرد نكند ، تا حجّتى بود خداوند جهان را عزّ و جلّ و نعمتى بود بر نعمت افزوده . و آگاه باش كه خداوند كتاب را بر حروف معجم نهاده است . باب حال و زمانه و وقت كرمانى گفت حال زمانه از سال و ماه و شب و روز و برون آمدن ميوه از درختان و قياس آنچ مجهول بود از وى و آنچ معروف بود بر حدّ قوّتش اندر اصل تعبير خواب و مايهء او بگويم اگر خداى خواهد . باب تصديق خواب كه چند گونه بود گفت هر خوابى كه مردم بيند بر هفت گونه است بر خلاف يك ديگر . يكى از وى خواب راست است و درست و آن آن است كه فريشته « 1 » برداشته بود از لوح محفوظ چنانك ياد كرديم اندر پيش ، و خداى او را الهام و دانش دادست ، و مثلها زدن مثلهاى حكمت آن‌چنانك خداى او را بياموخته است از همه چيزى مثل معلوم اندر اصلى كه هرگز از وى نگردد مگر به تأويل مختلف آن وقت كه چيزى از حال خويش از گزارش بگردد و وقت و ضعف او حلال و حرام .

--> ( 1 ) - در اصل « كه فريشته » مكرر تحرير شده است .