كى پرد بر آسمان پر مجاز باز برازشيد و سوى عقل تاز . . . ) مولوى . كى پسندد عاقل از ما در مقام زيركى كاسب تازى مانده بىجو كه به پيش خر نهيم . سنائى . كى ترا شد تيغ دستهء خويش را . . . رو بجراحى ببر اين ريش را . ) مولوى . رجوع به : چاقو دستهء خود را . . . ، شود . كى توان اندود خورشيدى به گل اى ضياء الحق حسام دين و دل . . . ) مولوى . كى توان بربط زدن در پيش كر كى توان با شيعه گفتن از عمر . . . ) مولوى . كى توان حق گفت جز زير لحاف با چو تو خشم آور آتش سجاف . ) مولوى . رجوع به : ميروم به : اخيه ، شود . كى تواند بود تارى ليل چون روشن نهار كى بود كردار ايشان همسر كردار * او . . . ) فرخى . كى تواند سپيد چرده شدن آنكه كرد ايزدش سيه چرده . سنائى . كى توان كرد ظرف پر را پر بنده كى گردد آنكه باشد حر . . . ) سنائى . رجوع به : انائى كه پر شد . . . ، شود . كى جوان نو گزيند پير زال بنده كى گردد آنكه باشد حر . . . ) سنائى . رجوع به : انائى كه پر شد . . . ، شود . كى جوان نو گزيند پير زال او جميل است و يحب للجمال . . . ) مولوى . كى چراغ خور منير از روغن سمسم بود نور شمع جاهت از خاصيت اختر مبين . . . ) كاتبى كى خورد شه باده اندر گو لخن . مولوى . كى دلاور ز پى لشگر بشكسته رود سپه عقل كه بشكست مرو در پى او . . . ) كاتبى . كى ديده تشنهء عشق از آب دجله شفا كى گشت طبع حكيم از خاك سوخته خوش . . . ) مجير بيلقانى . كى رسد سير السوانى در نجيب ساربان جان كنند از ژاژ خائى تا بگرد من رسند . . . ) خاقانى . كى رفته را بزارى باز آرى رو تا قيامت ايدر زارى كن . . . ) رودكى . كى ستاند حكيم فرزانه داروى صرع را ز ديوانه . سنائى . رجوع به : اگر بابا بيل‌زنى . . . ، ) شود . كيست آنكس كه در اين دايره سرگردان نيست . كاتبى . كيست كاو نيست دشمن دشمن . گر حسد هست دشمن ريمن . . . ) عنصرى . كيست كه شمع و چراغ زى مه تابان برد كيست كز اينان مرا شعر فرستد . * بوام . . . ) ملك الشعراء بهار . رجوع به : تيمم باطل است . . . و رجوع به : زيره بكرمان . . . ، شود .