كسى كش ز يزدان رسد عز و جاه نهد بر سر چرخ گردان كلاه . فردوسى . ى . كسى كش مار شيبا بر سر جگر زد ورا ترياك سازد نه تبرزد . ويس و رامين . رجوع به : باسليق از براى سر . . . ، شود . كسى كش نه‌ترس از نكوهش نه غم كند هرچه راى آيدش بيش و كم . اسدى . رجوع به : آدمى چون بداشت . . . ، شود . كسى كو آزمود آنگاه پيوست نبايد بعد از آن خاييدنش دست چو پيوندى و آنگه آزمائى ز حسرت دست خود بسيار سائى چو عاشق ترك شد معشوق تازى چنين پيوند را خوانند بازى . از ده نامهء اوحدى . نظير : شبى پروانه‌اى با شمع شد جفت * چو آتش درفتادش خويش را گفت كه پيش از تجربت چون دوست گيرى * بنه گردن كه پيش دوست ميرى . از ده نامهء اوحدى . كسى كو انگبين جويد چه باك از نيش زنبورش بجور حاسدان نتوان حذر كردن ز عشق او . . . ) اوحدى . كسى كو با تو نيكى كرد يك بار هميشه آن نكوئى ياد ميدار . ناصر خسرو . كسى كو ببيند سرانجام بد ز كردار بد بازگشتن سزد . فردوسى . كسى كو بتابد سر از راستى كژى گيردش كار و هم كاستى . فردوسى . رجوع به : اگر خواهى از هر دو سر . . . ، شود . كسى كو بجايت سزد شهريار ورا از بر خويشتن دور دار . اسدى . خطاب بشاه است . كسى كو به حكم ادب ننگرد سرانجام تيمار و حسرت برد . فردوسى . كسى كو بدانش توانگر بود ز گفتار كردار بهتر بود . فردوسى . رجوع به : دو صد گفته . . . ، شود . كسى كو بدانش زبانش فروخت بچاره بد از بن تواند سپوخت . فردوسى . كسى كو بدنبال نيرنگ ساز شتابيد و از راه خود ماند باز . چو ماهى برون ز اب شورش فكند * اجل نارسيده بگورش فكند . مرحوم اديب . كسى كو بدوشش برد بار تو بيا كنش انبان ز انبار تو . مرحوم اديب . كسى كو برادر فروشد به خاك سزد گر نخوانندش از آب پاك . فردوسى .