و غفلتهم عنه . حسن بصرى . مرگ خبر نميكند . مرگ خر بود سگ را عروسى . چه خوش گفت آن نهاوندى بطوسى * كه . . . ) نظامى نظير : مر سكانرا عيد باشد مرگ اسب * روزى وافر بود بىجهد و كسب . مولوى . تا نميرد يكى به ناكامى * ديگرى شادكام ننشيند . مصائب قوم عند قوم فوائد . نعيم الكلب فى بؤس اهله . نفايس الفنون . مرگ را كى چاره هرگز جوشن و خفتان كند . خصمرا گو پيش تيغش جوشن و خفتان مپوش . . . ) قاآنى . مرگ زن هيچ كم از لذت دامادى نيست . مثلى زشت است كه البته از قلبى زشت‌تر برآمده . مرگ سهراب نهانى بود از مرگ هجير گرچه زخمش بتن از تيغ گو پيلتن است . قاآنى . مرگ شترى است كه در هر خانه‌اى ميخوابد . رجوع به : از مرگ خود چاره ، شود . مرگ غنى و فقير نشناسد . مرگ ميخواهى برو بگيلان . كار بدلخواه تو شد ، سپس ترا شكايت نبايد كردن . اشاره : گفت يكروزى بخواجه گيلئى * نان‌پرستى نر گدا زنبيلئى نان همى بايد مرا نان ده مرا * تا بگويم مر ترا اين يك دعا چون ستد زو نان بگفت اى مستعان * خوش بخان و مان خود بازش رسان گفت اگر آنست خان كه ديده‌ام * حق تو را آنجا رساند اى دژم . مولوى . مرگ نوت مبارك باد . بدبختى ديگرى فرا رسيد . تمثل . مرگ نوتان مبارك اى اهل حرم * باز آمده‌ام كه تا شما را ببرم . از شبيه . زبان حال شمر در ورود بشام خطاب بأهل بيت . مرگ همسايه واعظ تو بس است . مجلس وعظ رفتنت هوس است . . . ) سنائى . نظير : يا خاطب الدنيا الى نفسها * تنح عن خطبتها تسلم ان التى تخطب غدارة * قريبة العرس من الماتم و ربما يرقد ذو عزة * اصبح فى اللحد و لم يسقم يا واضع الميت فى قبره * خاطبك القبر و لم تفهم . ابو اسحق . چند باشى به اين و آن نگران * پند گير از گذشتن دگران