گردون سر محمد يحيى بباد داد محنت رقيب سنجر مالك رقاب شد . خاقانى . گر راست سخنگوئى و در بند بپائى به زانكه دروغت دهد از بند رهائى . سعدى . خلاف : دروغ مصلحت‌آميز به از راست فتنه‌انگيز . سعدى . رجوع به : اگر خواهى از هر دو سر . . . ، شود . گر رستمى ترا گذر از چرخ زال نيست بس غره‌اى بحيلت و دستان خود و ليك . . . ) اوحدى . گر رنج پيشت آيد و گر راحت ايحكيم نسبت مكن به غير كه اينها خدا كند . حافظ . رجوع به : لا جبر و لا تفويض . . . ، شود . گر رود نگسلد ره دلگير ميزنى پندارى اى اخى كه بمانى تو جاودان . . . ) سنائى . نظير : كنون رفتم تو از من باش بدرود * همى زن اين نوا گر نگسلد رود . ويس و رامين . گر زاغ سيه باغ ز بلبل بستاند دستان نتواند زدن و نادره الحان . ناصر خسرو . گر ز آئين و كيش برگردى به كه از قول خويش برگردى . از جامع التمثيل . رجوع به : الكريم اذا وعد . . . ، شود . گر زبان تو را ز دارستى تيغ را با سرت چكارستى رجوع به : اگر طوطى . . . ، و رجوع به : زبان سرخ سر سبز . . . ، شود . گرز بخورند پهلوان . گرز حرير است فضل ، كرمك پيله به ز تو كور است در حرير نهان تن ( جانت مزين ز نور علم نكوتر * تا كه تن از جامه‌هاى نغز و ملون . . . ) آقاى حاج سيد نصر اللّه تقوى . رجوع به : اهل نگردد بعمامه . . . ، شود . گرز خورشيد بوم بىنيروست از پى ضعف خود نه از پى اوست . سنائى . رجوع به : نور خورشيد در جهان . . . ، شود . گر ز دريا دو سه قطره بپراكند چه باك باز چون جمع شود رو سوى دريا دارد . ظهير . گر ز ديو نفس ميجوئى امان رو نهان شو چون پرى از مردمان . شيخ بهائى . رجوع به : عزت اندر عزلت . . . ، شود .