على اكبر دهخدا

1178

امثال و حكم ( فارسى )

برآسود و بگشاد بند از ميان * بر چشمه بنهاد ببر بيان كمند و سليحش چو بفكند نم * زره را بپوشيد شير دژم بدانچشمه آمد كجا خفته بود * بر او ديو بد گوهر آشفته بود . . . ، فردوسى . كه او را زمانه برآنگونه بود * همه تنبل ديو واژونه بود . فردوسى . اشاره : ديو بدگوهر ار راه ببردستت * مست آن رهبر بد گوهر وارونى . ناصر خسرو . كار را از راهش داخل شو . رجوع به : ادخلوا البيوت : . . . ، شود . كار را از كارخانه بايد آموخت . جامع التمثيل . كار را با كاردان بايد سپرد . نظير : كار بكاردان سپاريد . منسوب بانوشيروان . رجوع به : از هركسى كارى ساخته است ، شود . كار را كه كرد ؟ آنكه تمام كرد . نظير : كمال البر فى اتمامه . الاعمال بخواتيمها . الاكرام بالاتمام . احميت فما اشفيت . اذا كويت فانضج . و لم ار فى عيوب الناس شيئا * كنقص القادرين على التمام . اشاره : شمشير كشيدى و نكشتى * فرياد ز لطف ناتمامت . كار زمين را ساختى به آسمان پرداختى ؟ تمثل : بجنگ زمين سر بسر تاختى * كنون به آسمان نيز پرداختى . فردوسى . و رجوع به : النجوم حق . . . ، شود . كار زى كاردان رود بشتاب همچو گو كش گذر بچوگانست . بديع الزمان . كار سره و نيكو بدرنگ برآيد هرگز بنكوئى نرسد مرد سبكسار . فرخى . رجوع به : آن ميوه كه از صبر . . . و رجوع به : العجلة من الشيطان ، شود . كارش زار بودن . مثال : عشق را عاقبت به كار نشد * لاجرم كار عاشقان زار است . انورى . كار شمشير مىكند نه غلاف طعنه بر من مزن به صورت زشت * اى تهى از فضيلت انصاف تن بود چون غلاف و جان شمشير . . . ) از بهارستان جامى . كار صورت سهل باشد ره بمعنى مشكل است هركه او را ديده‌اى باشد شناسد صورتى . . . ) اوحدى . كار قلم را شمشير نكند . رجوع به : قلم . . . ، شود . كار عار نيست . رجوع به : از تو حركت . . . ، شود . كار عالم زنخ است . تمثل :