الزمخشري
276
مقدمة الأدب ( فارسى )
نشسته تعجيل را و هو عَلَى أَوْفَازٍ مترادف و وِفَازٍ مترادف ش [ اسْتَوْحَشَ ] اسْتَوْحَشَ مِنْهُ ناخوش دل شد ازو 5 دلتنك شد ازو بيازرد ازو ع [ اسْتَوْدَعَ ] اسْتَوْدَعَهُ وَديعَةً وديعت نهادن خواست پيش او امانتى ف [ اسْتَوْصَفَ ] اسْتَوْصَفَ الطَّبيبَ علاج خواست از طبيب 6 سأله أن يَصِف له الدواء لدائه 7 صفت علّت كرد طبيب را ق [ اسْتَوْثَقَ ] اسْتَوْثَقَ مِن البَابِ در سخت ببست 7 استوار بست در را 6 ل [ اسْتَوْصَلَ ] لَعَنَ اللَّهُ الوَاصِلَةَ و المُسْتَوْصِلَةَ فَالْوَاصِلَةُ التى تَصِلُ الشَّعَرَ و المُسْتَوْصِلَةُ التى يُفْعل بها ذلك م [ اسْتَوْخَمَ ] اسْتَوْخَمَ الطَّعَامَ ناكوارنده يافت طعام را 6 استَوْبله ن [ اسْتَوْطَنَ ] اسْتَوْطَنَ البَلَدَ وطن ساخت شهر را 6 اتّخذه وطنًا ، ه [ اسْتَوْدَهَ ] اسْتَوْدَهَتِ الإِبْلُ و اسْتَيْدَهَتْ اجتمعت و انساقت ، و اسْتَوْدَهَ الخَصْمُ و اسْتَيْدَهَ غُلِبَ و انقادَ و باليَاءِ ، ، ، ر [ اسْتَيْسَرَ ] اسْتَيْسَرَ الأَمْرُ آسان شد كار سهُل س [ اسْتَيْأَسَ ] اسْتَيْأَسَ مِنْهُ نوميد شد ازو ظ [ اسْتَيْقَظَ ] اسْتَيْقَظَ بيدار شد ن [ اسْتَيْقَنَ ] اسْتَيْقَنَ الأَمْرَ 6 و بالأَمْرِ بيقين داشت كا را 6 أَيْقنه المُعْتَلّ العَيْن [ بالواو ] ، ، ، ب [ اسْتَتَابَ ] اسْتَتَابَ المُذْنِبَ توبه خواست از كناهْكار 6 سأله أن يتوب 6 [ اسْتَثَابَ ] اسْتَثَابَهُ من الثواب سأله أن يثيبه [ اسْتَجَابَ ] اسْتَجَابَ اللَّهُ دعاءَهُ اجابت كرد خداى دعاى او را 6 أجابه [ اسْتَرَابَ ] اسْتَرَابَ بِهِ كمان داشت به دو 6 رأى فيه ما يُريبُه [ اسْتَصَابَ ] اسْتَصَابَ الرَّأْىَ صواب ديد رأى را و اسْتَصْوَبَهُ مترادف [ اسْتَطَابَ ] اسْتَطَابَ المُحْدِثُ استنجا كرد محدث 6 استنجا و اسْتَطَابَهُ خوش يافت او را 6 عدَّه طيّبًا 5 و اسْتَطَابَهُ الشَّىْءُ خوش آمد او را چيز [ اسْتَنَابَ ] اسْتَنَابَهُ فى الأَمْرِ نيابت ساخت او را در كار 7 نيابت خواست ازو در كار 6 ت [ اسْتَمَاتَ ] اسْتَمَاتَ أَسْلَمَ للمَوْتِ و المُسْتَمِيتُ الشُّجَاعُ ث [ اسْتَبَاثَ ] 6 اسْتَبَاثَهُ اسْتَخْرَجَه [ اسْتَرَاثَ ] اسْتَرَاثَهُ دير آمدن يافت او را 7 دير شمردش يعنى دير آينده 6 استبطأه [ اسْتَغَاثَ ] اسْتَغَاثَ بِهِ فرياد خواست رسيدن ازو و اسْتَغَاثَهُ مترادف ح [ اسْتَبَاحَ ] اسْتَبَاحَهُ مباح ديد چيز را 7 مباح داشت او را 6 اسْتَبَاحُوا أَمْوَالَهُمْ انْتَهَبُوها و استأصلوها [ اسْتَرَاحَ ] اسْتَرَاحَ آسوده شد و هي الرَّاحَةُ آسايش و رَوْحُ اللَّهِ رحمت كردن خداى اسْتَرْوَحَ إِلَيْهِ ميل كرد بوى 5 آرام كرفت بوى أي بسوءِ او رفت براى آسايش 6 قيل اسْتَرَاحَ إِلَى حَديثِه مالَ و اسْتَرَاحَ السَّبُعُ وجَد ريحَ الشىءِ بمعنى اسْتَرْوَحَ ، و قوله تعالى الرَّوْحُ و الرَّيْحَانُ أي الاستراحة و الرِّزْق [ اسْتَمَاحَ ] اسْتَمَاحَهُ عطا خواست ازو 6 استعطاه خ [ اسْتَنَاخَ ] اسْتَنَاخَ البَعيرُ فرو خُفت شتر 6 بَرَك 7 چوك زد شتر د [ اسْتَجَادَ ] اسْتَجَادَ الشَّىْءَ نيكو يافت چيز را 5 نيكو شمردش [ اسْتَزَادَ ] اسْتَزَادَهُ زيادت خواست ازو [ اسْتَعَادَ ] اسْتَعَادَ