بالهام خواست از خداى صبر را 5 در دل افكند خواست از خداى صبر [ اسْتَلْأَمَ ] اسْتَلْأَمَ زره پوشيد ن [ اسْتَأْذَنَ ] اسْتَأْذَنَهُ فى الأَمْرِ دستورى خواست ازو در كار و اسْتَأْذَنَ عَلَى الأَمير دستورى خواست بدر آمدن بر امير [ اسْتَأْمَنَ ] اسْتَأْمَنَهُ زنهار خواست ازو 6 طلَب منه الأَمان 6 [ اسْتَبْطَنَ ] اسْتَبْطَنَ الشَّىْءَ دخَل بَطْنَه أَوْ عرَف باطِنَه [ اسْتَحْسَنَ ] اسْتَحْسَنَهُ نيك شمرد او را 5 خوب ديد او را ، نيك نمود او را 6 عدَّه حسنًا [ اسْتَخْشَنَ ] اسْتَخْشَنَهُ خشن نمود او را 7 درشت شمرد او را ه [ اسْتَقْنَزَ ] اسْتَقْنَزَهَ مِنَ البَوْلِ پاكى كرد از بول 7 نكاه داشت خود را از بول المضاعف ، ، ، ب [ اسْتَتَبَّ ] اسْتَتَبَّ الأَمْرُ راست شد كار 6 استقام [ اسْتَحَبَّ ] اسْتَحَبَّهُ عَلَيْهِ بركزيد او را برو 7 بركزيد او را يا دوست داشت بر وى [ اسْتَطَبَّ ] اسْتَطَبَّ لِوَجَعِهِ علاج خواست دردِ خود را ث [ اسْتَحَثَّ ] اسْتَحَثَّهُ برانكيخت او را د [ اسْتَبَدَّ ] اسْتَبَدَّ بِرَأْيِهِ تنها شد براى خود 6 تفرَّد 7 يكانه شد براى خود [ اسْتَجَدَّ ] اسْتَجَدَّ الشَّىْءَ نو كرد چيز را و اسْتَجَدَّ بِنَفْسِهِ خود نو شد [ اسْتَحَدَّ ] اسْتَحَدَّ موى زهار بسِتُرْد [ اسْتَرَدَّ ] اسْتَرَدَّ الشَّىْءَ و از ستد چيز را 7 باز كردانيدن خواست چيز را 6 [ اسْتَعَدَّ ] اسْتَعَدَّ لِلْأَمْرِ تَهَيَّأَ لَهُ [ اسْتَمَدَّ ] اسْتَمَدَّهُ مَدَد طلبيد ازو 5 يارى خواست و اسْتَمَدَّ مِنَ الدَّوَاةِ مداد كشيد از دوات 7 مداد برداشت از دواه براى نوشتن ذ [ اسْتَلَذَّ ] اسْتَلَذَّهُ بامزه يافت او را ر [ اسْتَحَرَّ ] اسْتَحَرَّ القَتْلُ حرَّ أي اشتدَّ [ اسْتَدَرَّ ] اسْتَدَرَّتِ الرِّيحُ السَّحَابَ روان كرد باد ابرها را 5 باد باران بيرون آورد از ابر 6 استحلبَتْه [ اسْتَسَرَّ ] اسْتَسَرَّ القَمَرُ پوشيده شد ماه 6 خَفِيَ 7 پنهان شد [ اسْتَقَرَّ ] اسْتَقَرَّ فى المَكَانِ آرام كرفت در جاى [ اسْتَمَرَّ ] اسْتَمَرَّ مَريرُهُ محكم شد قوَّت او 6 استحكم عزمُه 7 استوار شد قوّت او 6 و المَرِيرُ و المَرِيرَةُ العَزيمَة و المَرِيرُ من الحِبَال ما لَطُفَ و طالَ و اشتدَّ كذا فى الصحاح و المَرِيرُ و المِرَّةُ القُوَّة ز [ اسْتَفَزَّ ] اسْتَفَزَّهُ الخَوْفُ بىآرام كرد او را خوف 6 اسْتَخَفَّهُ 7 سبكسار كرد او را ترس ش [ اسْتَغَشَّ ] اسْتَغَشَّهُ خاين داشت او را 7 ناراستى كننده شمرد او را ص [ اسْتَخَصَّ ] اسْتَخَصَّهُ لِنَفْسِهِ خاصّ كرد او را از بهر خود 6 ض [ اسْتَقَضَّ ] اسْتَقَضَّ مَضْجَعَهُ وجَده خَشِنًا ط [ اسْتَحَطَّ ] اسْتَحَطَّ مِنْ ثَمَنِ السِّلْعَةِ كم كردن خواست از بهاء كاله 7 محابا خواست ف [ اسْتَخَفَّ ] اسْتَخَفَّ الشَّىْءَ سبك داشت چيز را 6 أخذه خفيفًا و اسْتَخَفَّ بالرَّجُلِ خور داشت مرد را 4 استخفاف كرد بيازرد مرد را 6 استهانَ به و اسْتَخَفَّهُ الخَوْفُ بىآرام كرد او را ترس 7 از جاى ببردش 6 و قوله تعالى فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ أي طلَب منهم الخِفَّة فى الطاعةِ [ اسْتَدَفَّ ] اسْتَدَفَّ الشَّىْءُ تهيَّأ و تسهَّل ، [ اسْتَشَفَّ ] اسْتَشْفَفْتُ مَا وَرَاءَهُ أَبْصَرْتُه ، [ اسْتَطَفَّ ] خُذْ ما طَفَّ لَكَ و اسْتَطَفَّ أي ارْتفع و أمكن لك