الزمخشري
232
مقدمة الأدب ( فارسى )
با او در خط كِرَو برد 5 كرو ببُرد ازو در خط 7 نبرد كرد با او در خطِّ نيكو [ سَايَرَ ] سَايَرَهُ همراهى كرد به او 6 برفت به او س [ كَايَسَ ] كَايَسَهُ زيركى كرد با وى ع [ بَايَعَ ] بَايَعَهُ مبايعت كرد با وى 5 بفروخت با وى 6 بيعت كرد به او و هي البَيْعَةُ بيعت 5 خريد و فروخت [ شَايَعَ ] شَايَعَهُ پىرَوِى كرد او را 6 پس او رفت ، تابَعه 7 يارى كرد او را 6 و شِيعَةُ الرَّجُلِ أَتباعُه و أَنْصَارُه و الجَمْعُ شِيَعٌ و أَشْيَاعٌ ف [ سَايَفَ ] سَايَفَهُ شمشير زد با وى ق [ ضَايَقَ ] ضَايَقَهُ تنكى كرد به او ل [ زَايَلَ ] زَايَلَهُ جدا شد از وى 5 زايل كرد او را 6 فارَقَهُ [ كَايَلَ ] كَايَلَهُ پيمود با وى 7 نبرد كرد با او [ مَايَلَ ] مَايَلَهُ ميل كرد با وى ن [ بَايَنَ ] بَايَنَهُ جدا كرد به او 6 جدا شد از وى ، فارَقه [ دَايَنَ ] دَايَنَهُ وام داد او را 5 خريد و فروخت كرد با وى 6 بَايَعه بالدَّيْن [ عَايَنَ ] عَايَنَهُ بديد او را 7 بديدش روياروى المعتلّ اللّام ، ، ، أ [ رَاأَى ] رَاأَى 5 رَاءَى الناسَ بِعَمَلِهِ بديدارِ مردمان كارش را كرد 5 ريا كرد با مردمان بكارش ب [ حَابَى ] حَابَاهُ فى البَيْعِ محابا كرد او را در بيع ت [ آتَى ] آتَاهُ فرمانبردارى كرد او را 7 موافقت كرد با وى ث [ جَاثَى ] جَاثَاهُ به او همزانو نشست 5 بر او به زانو نشست ج [ دَاجَى ] دَاجَاهُ دشمنى كرد به او 5 مدارات كرد با وى 6 داراه و ساتَرهُ العداوة [ حَاجَى ] حَاجَاهُ محاجات كرد به او و هي الأُحْجِيَّةُ لغز و الأَحَاجيُّ [ الأَحَاجِي ] بالتثقيل و و التخفيف جمع [ نَاجَى ] نَاجَاهُ راز كفت به او و هي النَّجْوى راز و هو النَّجِيُّ رازدار 7 مترادف و قَوْمٌ نَجِيٌّ همرازان 7 مردمان همراز [ هَاجَى ] هَاجَاهُ هجا كرد او را ح [ لَاحَى ] لَاحَاهُ شَاتَمَهُ 7 ملامت كرد او را خ [ آخَى ] آخَى بَيْنَهُمَا برادرى افكند ميان ايشان 5 دوستى افكند در ميان ايشان د [ عَادَى ] عَادَاهُ دشمنى كرد با وى و هي العَدَاوَةُ دشمنى [ غَادَى ] غَادَاهُ بامداد آمد بر او 5 جاءَه من الغَد [ فَادَى ] فَادَاهُ باز خريد او را از اسيرى [ نَادَى ] نَادَاهُ آواز داد او را 5 بانك زد او را 6 صاحَ بِه ر [ جَارَى ] جَارَاهُ برفت با او 5 با او دوانيد اسب را و غيره 6 جَرَى معه [ مَارَى ] مَارَاهُ بسِتهيد با وى 5 سِتيزه كرد با وى 6 جادَله ز [ جَازَى ] جَازَاهُ جزا كردش 5 پاداش داد او را س [ آسَى ] آسَاهُ بِمَالِهِ سازكارى كرد به او بمالش 5 مواسات كرد با او 7 موافقت كرد به او بمالش [ قَاسَى ] قَاسَاهُ رنج او بركشيد 5 سختى كرد به او 6 كايَده ش [ حَاشَى ] حَاشَاهُ استثنا كرد به او 5 دورى كرفت [ مَاشَى ] مَاشَاهُ با او برفت 6 مشى معه ، ص [ نَاصَى ] نَاصَاهُ أَخذ كلُّ واحدٍ بناصية صاحبِه و هذه فَلَاةٌ تُنَاصِي فَلاةً يتّصل بها ف [ صَافَى ] صَافَاهُ دوستى كرد با او 6 خالَصه دوستئ ويژه كرد به او و هو صَفِيُّهُ دوست اوسْت 7 دوست ويژهء او [ عَافَى ] عَافَاهُ اللَّهُ عافيت داد او را خداى و هي العَافِيَةُ ( ف ) [ نَافَى ] هذا يُنَافِي ذاك اين نفى مىكُند آن را 5 اين نيست كُند 6 اين دور مىكند آن را ق [ لَاقَى ] لَاقَاهُ بديد او را 5 يكديكر را از پيش باز افتادند ك [ بَاكَى ] بَاكَاهُ بكرست با وى [ حَاكَى ] حَاكَاهُ مانندكى كرد او را 6 مانيد او را 7 حكايت كردش ل