الزمخشري
226
مقدمة الأدب ( فارسى )
درمان كرد او را 7 دارو كردش از رنج [ مَازَجَ ] مَازَجَهُ آميختكى كرد به او 6 خالطه ح [ سَافَحَ ] سَافَحَهَا زنا كرد با زن [ سَامَحَ ] سَامَحَهُ آسانكارى به او كرد 5 مسامحت كرد ، آسان كرد به او 6 ساهله [ صَافَحَ ] صَافَحَهُ دست او بكرفت 5 دست كرد بدست او [ صَالَحَ ] صَالَحَهُ عَلَى كَذَا صلح كرد به او بر فلان كارى 5 آشتى كرد با وى بر چيزى و هو الصُّلْحُ ( ف ) [ طَارَحَ ] طَارَحَهُ الكَلَامَ مناظره كرد به او سخن را 5 سخن در سخن او انداخت [ كَاشَحَ ] كَاشَحَهُ دشمنى كرد با وى [ كَافَحَ ] كَافَحَهُ برابرى كرد به او بجنك 7 روياروى جنك كرد به او [ مَازَحَ ] مَازَحَهُ بازى كرد با وى 6 به او مزاح كرد [ نَاصَحَ ] نَاصَحَهُ نصيحت كرد او را 5 پند داد او را 7 دوستى كرد به او [ نَاكَحَ ] نَاكَحَهَا نكاح كرد زنرا 6 جامعها د [ بَاعَدَ ] بَاعَدَهُ دور كرد او را 6 بعُد عنه و بعَّده أيضا 7 دور شد از وى [ جَالَدَ ] جَالَدَهُ بتازيانه زد به او 5 جلدى كرد به او 6 جنك كرد با وى [ جَاهَدَ ] جَاهَدَ الكُفَّارَ غزو كرد با كافران 7 جهاد كرد كُفّار را [ سَاعَدَ ] سَاعَدَهُ يارى داد او را 6 عَاوَنَه [ شَاهَدَ ] شَاهَدَهُ بديد او را 6 عاينه 7 ديد او را در حضور [ طَارَدَ ] طَارَدَهُ حيله كرد بر وى 5 براند او را [ عَاقَدَ ] عَاقَدَهُ پيمان بست به او 6 عَاهَدَ 7 عهد كرد به او و هو العَقْدُ پيمان 7 العَهْد و هو عَقِيدُ الكَرَمِ هَمسوكند كرم و عَقِيدُ اللُّؤْمِ هَمعقد ناكسى 5 هَمسوكند ناكسى [ عَانَدَ ] عَانَدَهُ كردنكشى كرد به او 5 خلاف كرد به او 7 بسِتِهيد به او ، خَالَفَهُ [ عَاهَدَ ] عَاهَدَهُ عَلَى كَذَا پيمان بست به او بر فلان چيزى [ نَاشَدَ ] نَاشَدَهُ اللّهَ خدايرا بشفيع آورد 7 سوكند دادش بخداى ذ [ آخَذَ ] آخَذَهُ اللّهُ بذَنْبِهِ بكرفت او را خداى بكناهش ر [ آجَرَ ] آجَرَهُ الدَّارَ به مزد داد بوى خانه را [ آزَرَ ] آزَرَهُ يارى داد او را 6 عاوَنه و قَوَّاه [ آمَرَ ] آمَرَهُ مشورت كرد با او 6 شاوَره [ بَادَرَ ] بَادَرَهُ الشَّىْءَ و إِلَى الشَّىْءِ پيشدستى كردش چيز را 6 پيشى كرفت به او به چيزى 7 شتافت با او سوى چيز [ بَاشَرَ ] بَاشَرَهَا جماع كرد زنرا 5 مجامعت كرد با زن و بَاشَرَ الأَمْرَ خود كرد كار را 7 بدستِ خود كرد كار را [ بَاكَرَ ] بَاكَرَهُ بكاه آمد بر وى 6 بامداد بكاه آمد او را ، بكَّر عليه [ ثَابَرَ ] ثَابَرَ عَلَيْهِ پيوستكى كرد بر وى 6 وَاظَبَه [ جَاهَرَ ] جَاهَرَ بالعَدَاوَةِ آشكارا كرد دشمنى را روياروى و رَأَيْتُهُ جَهْرَةً بديدم او را آشكارا و رَأَيْتُهُ جِهَارًا مترادف [ حَاذَرَ ] حَاذَرَ مِنْهُ بترسيد از وى 5 دور شد از وى 6 حذر منه [ حَاصَرَ ] حَاصَرَ العَدُوَّ بازداشت دشمن را 6 ضيّق عليهم و أحاط بهم 7 حصار كرد دشمن را [ خَاطَرَ ] خَاطَرَ بنَفْسِهِ در خطر افكند خود را و خَاطَرهُ على كَذَا پيمان بست به او 7 كِرو بست به او [ خَامَرَ ] خَامَرَهُ آميخته كرد به او 6 خالطه [ ذَاكَرَ ] ذَاكَرَهُ الحَدِيثَ به ياد آورد سخن را 6 مذاكره كرد حديث را [ سَافَرَ ] سَافَرَ مِن أَرْضٍ إِلَى أَرْضٍ سفر كرد از جاى بجاى 5 از شهر به شهر 6 از زمين تا زمين و هُمُ السَّفْرُ مسافران 5 رَوَنْدَكان شهر و السُّفَارُ 5 السِّفَارُ جمع و هو السَّفَرُ ( ف ) و الأَسْفَارُ جمع [ سَامَرَ ] سَامَرَهُ افسانه كفت به او بشب 6 به او بشب حديث كرد ، حادثه بالليل 5 و هو مأخوذ من سُمْرَةِ ظلِّ القمر و هو السَّمِيرُ مرد افسانهكوى بشب 5 افسانهكوينده ، يَخْتصُّ بالليل [ شَاطَرَ ] شَاطَرَهُ المَالَ دو نيمه كرد به او مالرا [ شَاهَرَ ] شَاهَرَهُ ماهى به مزد كرفت او را [ صَابَرَ ] صَابَرَهُ صبر كرد به او [ صَادَرَ ] صَادَرَهُ على المَالِ مصادره كرد او را بر مال [ صَاعَرَ ] صَاعَرَ خَدَّهُ بكردانيد رخ را از تكبّر [ صَاهَرَ ] صَاهَرَ إِلَيْهِمْ پيوستكى كرد با ايشان