الزمخشري
220
مقدمة الأدب ( فارسى )
با خطّها 6 فيه خُطوط ( ف ) [ جَفَّفَ ] جَفَّفَهُ خشك كردش [ خَفَّفَ ] خَفَّفَهُ سبك كرد او را [ ذَفَّفَ ] ذَفَّفَ [ دَفَّفَ ] علي الجَرِيحِ معا زود كُشت خسته را [ طَفَّفَ ] طَفَّفَ المِكْيَالَ كم پيمود پيمانه را 6 كم بسنجيد پيمانه را 7 كم كرد پيمانه را ق [ حَقَّقَ ] حَقَّقَ ظَنَّهُ راست كرد كمانش را [ دَقَّقَ ] دَقَّقَهُ باريك كردش [ رَقَّقَ ] رَقَّقَهُ تنك كردش [ شَقَّقَ ] شَقَّقَهُ بشكافت او را ك [ شَكَّكَ ] شَكَّكَهُ فى الشَّىْءِ بكُمان افكندش در چيز ل [ جَلَّلَ ] جَلَّلَ الفَرَسَ جُل نهاد اسب را [ حَلَّلَ ] حَلَّلَ الشَّىْءَ حلال كرد چيز و حَلَّلَ فى يَمِينِهِ استثنا كرد در سوكندش 5 إن شاء الله كفت 6 و حَلَّلَ يَمِينَه تَحْلِيلًا و تَحِلَّةً حلّها بالاستثناء أو بالكفَّارة و تَحِلَّةُ القَسَم و اليَمِين مَثَل فى القِلّة و منه فتمسّه النارُ إلّا تَحِلَّةَ القَسَمِ أي مسَّةً يَسِيرةً [ خَلَّلَ ] خَلَّلَ أَصَابِعَهُ فى الوُضُوءِ جدا كرد انكشتانش را در آبدست 5 خلل كرد ، از هم باز كرد 6 فرَّق 7 انكشتها را از يكديكر جدا كرد در وضو و خَلَّلَتِ الخَمْرُ سركه شد مى [ ذَلَّلَ ] ذَلَّلَهُ خوار كردش [ ضَلَّلَ ] ضَلَّلَهُ كمراه كرد او را 5 كمراه خواند او را 6 نسَبه إِلى الضلال [ ظَلَّلَ ] ظَلَّلَ اللّهُ عَلَيْهِم الغَمَامَ سايه كرد خداى بر ايشان ابر را و ظِلٌّ ظَلِيلٌ سايهء فراخ 5 سايهء پاينده [ عَلَّلَ ] عَلَّلَهُ پياپى شراب داد او را [ غَلَّلَ ] غَلَّلَهُ بغاليه آلود او را [ قَلَّلَ ] قَلَّلَهُ اندك كرد او را 5 كم كرد او را [ هَلَّلَ ] هَلَّلَ لا إله إلّا اللّه كفت م [ أَمَّمَ ] أَمَّمَهُ قصد كردش 7 آهنك كرد بر وى 5 و أَعَانَهُ على التيمُّم [ تَمَّمَ ] تَمَّمَهُ تمام كردش [ ذَمَّمَ ] ذَمَّمَهُ نكوهيد او را 6 ملامت كردش [ صَمَّمَ ] صَمَّمَ على الأَمْرِ عزم درست كرد بر كار [ عَمَّمَ ] عَمَّمَهُ عمامه بست او را 5 دستارش دربست ن [ فَنَّنَ ] فَنَّنَ الحَدِيثَ كوناكون كرد حديث را و هو الفَنُّ كونه و الفُنُونُ جمع المُعْتَلّ الفَاءِ بالواو ، ، ، أ [ وَضَّأَ ] وَضَّأَ المَرِيضَ يارى داد بيمار را در آبدست 5 دستُرُوى شُست بيمار را [ وطَّأَ ] وطَّأَ الفِرَاشَ نرم كرد پِسْتر را و هو الوِطَاءُ پِستر نرم 7 چيزى نرم ت [ وَقَّتَ ] وَقَّتَ لَهُ وقت نهاد او را ث [ وَرَّثَ ] وَرَّثَهُ ميراث دادش ح [ وَشَّحَ ] وَشَّحَهُ ميانبند نهاد او را 5 عنبرين از چب و راست در افكند او را 7 و شاخ نهادش خ [ وَبَّخَ ] وَبَّخَهُ سرزنش كرد او را 6 عيّره د [ وَحَّدَ ] وَحَّدَ اللَّهَ تَعَالَى يكى خواند خدايرا 5 يكى كرد خدايرا [ وَرَّدَ ] خَدٌّ مُوَرَّدٌ رخ كلكون [ وَسَّدَ ] وَسَّدَهُ بالش نهاد او را [ وَطَّدَ ] وَطَّدَهُ استوار كردش 6 ثابت كردش ، أَحْكمه ، ثبّته 7 قوى كردش [ وَكَّدَ ] وَكَّدَهُ مترادف [ وَلَّدَ ] شَىْءٌ مُوَلَّدٌ چيزى نو و وَلَّدَها أَوْلَادًا زنرا مادرِ فرزندان كرد 5 فرزندان كرد از كنيزك 6 و غُلَامٌ مُوَلَّدٌ وُلِدَ عند العرب و نَشَأَ مع أَولَادِهم بآدَابهم و كَلَامٌ مُوَلَّدٌ ليس من أصل لغتهم ر [ وَتَّرَ ] وَتَّرَ القَوْسَ زِه كرد كَمان را [ وَفَّرَ ] وَفَّرَ عَلَيْهِ الحَقَّ تمام كرد بر وى حق را [ وَقَّرَ ] وَقَّرَ الشَّيْخَ بزرك داشت پير را 6 عظَّمه ط [ وَرَّطَ ] وَرَّطَهُ در هلاك افكند او را 7 در كار دشوار افكندش [ وسَّطَ ] وسَّطَهُ در ميان آورد او را ع [ وَدَّعَ ] وَدَّعَهُ وداع كرد او را 5 بِدْرُود كرد او را ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ رها نكرد ترا پروردكارِ تو 7 فرو نكذاشت ترا [ وَزَّعَ ] وَزَّعَ المَالَ قسمت كرد مالرا [ وَسَّعَ ] وَسَّعَ عَلَيْهِ فراخ كرد بر وى [ وَقَّعَ ] وَقَّعَ فى الكِتَابِ نشان كرد در نامه 5 توقيع كرد در نامه ف [ وَظَّفَ ] وَظَّفَ عَلَيْهِم وظَائِفَ وظيفها نهاد بر وى