سيد جعفر سجادى
1411
فرهنگ معارف اسلامى ( فارسى )
فمنهم ظالم لنفسه » اينان طفيليانند و « فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ » اينان خوانندگانند ، اهل معرفت گفتهاند : اين هر سه فرقت كه ياد كرديم ، هر يكى را از مشرب توحيد آبخورشى است بر اندازهء روش خويش ، يكى شاربه ، يكى ساقيه ، يكى سائمه شاربه سابقانند ، ساقيه ، مقتصدانند ، سائمهء ظالمانند ، شاربه محققانند ، ساقيه خاكيانند ، سائمه معترضانند ، كه فرمود : « لَكُمْ مِنْهُ شَرابٌ وَ مِنْهُ شَجَرٌ فِيهِ تُسِيمُونَ » شاربه از جام عيان آشاميدند ، در ساقى مينگريستند ، چون شراب مىچشيدند ، ساقيه هر چند كه نيافتند آنچه شنيدند اما در شنيده به بهره رسيدند ، سائمه نشنيدند و نه ديدند اما بىبهره نباشند ، چون انكار نگزيدند . ( از عده ج 8 ص 195 ) فَرقِ اوّل - ( اصطلاح عرفانى ) فرق اول عبارت از احتجاب بخلق است از حق و بقاء رسوم است به حال خود . بخلق از حق اگر محجوب باشى * برسم خويشتن مغلوب باشى ( اصطلاحات شاه ص 56 ) و فرق دوم شهود قيام حق است بخلق و رؤيت كثرت در وحدت . خلق را مىبينى ولى قائم به حق * وحدت و كثرت نگردانم به حق فَرقِ بَعدَ الجَمْع - ( اصطلاح عرفانى ) فرق بعد الجمع شهود خلق است قائم به حق يعنى حق را در تمام موجودات و مخلوقات مشاهده نمايد كه مقام بقاء باللّه است و فرق بعد الجمع است و فرق ثانى است . فَرقُ الجَمْع - ( اصطلاح عرفانى ) فرق الجمع عبارت از تكثر واحد است بظهور او در مراتب و آن ظهور شئون ذات احديت است و آن شئون در حقيقت اعتبارات محضه است زيرا كه تحقق ندارد الا در وقت بروز واحد . ( اصطلاحات شاه نعمت الله ص 56 ) فَرقِ وَصف - فرق وصف ظهور ذات احديت است باوصاف در حضرت واحديت آن ذات يكى صفت بسى دريابش * اين را بنگر و آن نفسى دريابش فِرقَه - ( ملل و نحل ) گروه ، دسته ، يك گروه كه از لحاظ اعتقادات هماهنگ باشند و معمولا به گروههاى مذهبى گفتهاند گر چه در اعصار اخير بهمهء گروههاى مذهبى و يا سياسى اطلاق شده است تقريبا در تمام مذاهب آسمانى فرقهها بوجود آمدهاند در مذهب اسلام نيز معروف است كه 72 فرقه بوجود آمدهاند و روايت است از رسول اكرم كه فرمودند امت من به 72 فرقه بخش شوند كه يك فرقه از آن ناجىاند و ما بقى گمراه . ( از ملل و نحل ابن حزم ج 2 ص 111 ) فَرقَدان - ( اصطلاح نجومى ) . يكى از صور كواكب است و از ستارگان معروف است كه در ادبيات فارسى و عربى در موارد بسيار نامى از آن برده شده است . رجوع به بنات النعش فُرود - ( اصطلاح نجومى ) نام چهار ستاره است كه به دنبال