برسد و ازار بكسر همزه كه شامل تمام بدن مىشود . ( از شرح لمعه ج 1 ص 32 ) . و الواجب ثلاثة اثواب مئزر ( بكسر ميم و همزه ساكنه ستر ما بين السرة و الركبة ) و قميص ( يصل الى نصف الساق و الى القدم افضل ) و الحبر ( بكسر الحاء و فتح باء ثوب يمنى ) و العمامة للرجل . . ( از شرح لمعه ج 1 : 32 - 33 ) . كُفْء - ( اصطلاح فقهى ) رجوع به كفائت شود . كَفُور - كفور بمعنى كنود است رجوع شود بكنود . ( كشاف ص 1252 ) كَفَّةُ الجُنُوبيَّه - ( اصطلاح نجومى ) در برابر گفتهء شمالى است كه آن را زباناى جنوبى و شمالى هم گفته‌اند و آن گفتهء ميزان و زباناى عقرب است . رجوع به ميزان شود . كَفيل - ( اصطلاح فقهى ) و كسى است كه متعهد شود شخصى را كه كفالت او را كرده است هرگاه حاكم بخواهد حاضر كند رجوع به كفالت شود . كُلّ - ( اصطلاح ادبى ، عقلى ) كل در لغت مجموع معين است و در اصطلاح « ما يتركب من الاجزاء » است و اطلاق بر ذات حق تعالى باعتبار حضرت واحدية الهيه و جامعية اسماء مىشود . از جمله اقسام اضافهء مقولى كل و جزو است . فرق ميان كل و كلى از وجوهى است . الف - كل از جهت آنكه كل است موجود در خارج است اما كلى از جهت آنكه كلى است موجود در خارج نيست بلكه موجود در ذهن است . ب - كل مركب از اجزاء است و كلى مركب از جزئيات خود نيست . ج - كلى گاه مقوم جزئى خود است و كل متقوم بجزء است . د - طبيعت كل حمل بر هر يك از اجزاء نمىشود لكن كلى بر هر يك از افراد خود حمل مىشود . ه - كل بهر يك از اجزاء خود متحقق و موجود در خارج نمىشود و لكن كلى ، كلى است بهر يك از جزئيات خود . و - اجزاء كل محصور و محدود است و جزئيات كلى نامحصور و نامحدودند . ز - جزئيات كلى غير متناهى و مقدرة الوجودند و اجزاء كل محققة الوجود و متناهىاند . ح - در كل حضور اجزاء آن تماما لازم است و در كلى حضور تمام جزئيات لازم نيست و تقدم كل بر جزء از باب تقدم صورت بر ماده است و تقدم جزء بر كل از باب تقدم ماده بر صورت است ( مباحث مشرقيه ص 451 - شفا ج 2 ص 459 ، 493 - تفسير ص 908 ) . كُلِّ إِفْرادى - كل بر دو نوع است : يكى كل مجموعى و ديگرى كل افرادى ، كل مجموعى آنست كه حكم شامل حال مجموع من حيث المجموع شود ، مثل آنكه گفته شود « فلان سنگ را همه اين عده مىتوانند بلند كنند - و همه اين عده را اين غذا سير نمىكند » كه حكم بر مجموع است و هر يك مورد حكم و مشمول آن نمىباشند .