اطعام ده مسكين يا كسوت آنها يا آزاد كردن برده است و بالجمله هر يك از اين اعمال را كفاره است ( رجوع شود به شرح لمعه ج 1 ص 194 - قواعد ص 4 - 92 - الفقه على . . . ج معاملات ص 79 - شرح لمعه ج 1 ص 175 - كشاف ص 1252 ) . و هى تنقسم الى معينة كبعض كفارات الحج . . . و الى مرتبة و مخيرة و ما جمعت الوصفين فالمرتبة ثلث كفارات ، كفارة الظهار و قتل الخطاء و خصالهما المرتبة خصال الكفاره الافطار فى شهر رمضان ، العتق اولا فالشهران مع تعذر العتق فالستون اى اطعام الستين و الثالثة من المرتبة كفارة من افطر فى قضا ، شهر رمضان بعد الزوال و هى اطعام عشرة مساكين ثم صيام ثلاثة ايام مع العجز و المخيرة كفارة شهر رمضان و كفارة خلف النذر و العهد . . . و التى جمعت و صفين كفارة اليمين و هى اطعام عشرة مساكين او كسوتهم او تحرير رقبة مخيرا بين الثلث فان عجز فصيام ثلاثة ايام كفارة الجمع لقتل المؤمن عمدا ظلما و هى عتق و صيام شهرين متتابعين و اطعام ستين مسيكنا . . و كفارة الإيلاء ، كفارة اليمين . . . ( از شرح لمعه ج 1 ص 196 ) الكفارة فى شهر رمضان و النذر المعين و العهد فى اصح الاقوال عتق رقبة و صيام شهرين متتابعين او اطعام ستين مسكينا و لو افطر على محرم مطلقا فثلث كفارات . . . در معتقد الاماميه آمده است : هر كه صيدى را بكشد كه او را مثلى بود ، بعمد يا بنسيان ، و او آزاد باشد و كامل عقل ، محل باشد در حرم ، يا محرم در حل ، برو بود فداى آن ، به مثل آنچه كشته باشد از چهارپايان ، لقوله تعالى : فَجَزاءٌ مِثْلُ ما قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ يعنى : برو بود جزاى مثل آنچه كشته باشد از چهارپايان . و اگر محرم باشد ، بر او فدا باشد ، و قيمت يا فداى مضاعف ، از براى آنكه دو چيز بر وى جمع شده است : احرام ، و آنكه كار حرام است . و كفارت بنده بر خواجه باشد ، اگر احرام بدستورى خواجه گرفته باشد ، و اگر نه روزه دارد . و كفارت كسى كه عاقل نباشد ، بر ولى بود ، زيرا كه وى را ولى در احرام آورده است . و تكرار قتل موجب تكرار كفارت است . و مثل اشتر مرغ ، اشترى بود ، بىخلاف - . و اگر نيابد ، قيمت وى بود . و اگر نيابد ، قيمت وى را بر گندم پراكنده كند : هر مسكينى را نيم صاع از گندم . و اگر نيابد ، هر نيم صاع را روزى روزه دارد . و در خردشتى و گاو دشتى مثل گاوى بود . و در آهو گوسفندى بود بىخلاف . و در خرگوش و روباه گوسفندى . و اگر نيابد ، حكمش همان است كه گفته شد . و هر كه فدا و قيمت نيابد ، از براى اشتر مرغ شصت روز روزه بدارد ، و از براى گاو سى روز ، و از براى آهو سه روز . و اگر قيمت كمتر ازين بود كه ياد