ع عابِد - ( اصطلاح عرفانى ) عابد كسى است كه پيوسته بر فرائض و نوافل و وظائف مداومت كند از براى ثواب اخروى و جمع آن عبادست . ( از كشاف ص 949 - عده ج 4 ص 231 ) . عاتِقُ الثُّريا - ( اصطلاحات نجومى ) يكى از ستارگان داخل در صورت ثريا بود . ( از مجمع الفلكى ) عاد - ( عرفانى ) كنايت از تكبر و خودبينى است مأخوذ از قرآن مجيد است . قوم عاد آنانند كه در اثر نفرين پيامبر آنها هلاك شدند . در قرآن مجيد آمده است : وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ . أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ ، إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ . فَأَمَّا عادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ . و كَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِينَ . نزد اهل حق و ذوق كنايت از كبر و غرور است . مولانا گويد : عاد را با دست و حمال و خذول * همچو بره در كف مرد اكول عاديان را باد ز استكبار بود * يار مىپنداشتند اغيار بود چون بگردانيد ناگه پوستين * خردشان بشكست آن بئس القرين باد را بشكن كه بس فتنه است باد * پيش از ان كت بشكند او همچو عاد عادات - در اصطلاح فقها عادات امورى ميباشند كه بازگشت آنها به حفظ نفس و عقل است از جانب وجود ، مانند مأكولات ، مشروبات ، ملبوسات و مساكن و انكحه و بيوع و اجارات . ( از الموافقات ج 3 ص 17 - ج 4 ص 9 ) .