دل است و ديگر طمأنينت روح است در قصد بكشف كه تعلق بروح دارد و عامل صحة قصد است سوم طمأنينت شهود حضرت است بلطف كه بدوام مشاهده باشد . طَمس - ( اصطلاح عرفانى ) طمس در لغت محو شدن است و در اصطلاح نيست گشتن رسوم و آثار صفات سالك است در نور الانوار . چو موجى برزند گردد جهان طمس * يقين گردد كان لم تغن بالامس طمس مقام فناء صفات است و عبارت از ذهاب صفات بشرى است در صفات انوار ربوبيت و نفى عين باشد كه اثر آن نماند و فناى صفات بنده است در صفات حق . ( از لمع ص 358 - كشف المحجوب ص 500 - كشاف ص 958 - شرح گلشن ص 261 ) . طَوارِق - ( اصطلاح عرفانى ) آنچه وارد شود بر دل به بشارت يا بزجر اندر مناجات در شب و آنچه وارد بر قلوب اهل حقايق شود از طريق سمع ، طوارق گويند . ( از كشف المحجوب ص 500 - لمع ص 346 ) . طَواف - ( اصطلاح فقهى و عرفانى ) مقام تحير است : حافظ گويد : مردم ديدهء ما جز برخت ناظر نيست * دل سرگشتهء ما غير ترا ذاكر نيست اشكم احرام طواف حرمت مىبندد * گر چه از خون دل خويش دمى طاهر نيست بستهء دام قفس باد چو مرغ وحشى * طاير سدره اگر در طلب طاير نيست و در شرع عبارت از دوران حول بيت الحرام است و طواف زيارت ركنى از اركان حج است . بدين طريق كه هفت مرتبه بايد بدور خانه خدا بگردد با شرائط و ترتيب خاصى 1 - طاهر باشد 2 - عورت خود را بپوشاند 3 - نيت با تعيين نوع حج و عمره و استحباب يا وجوب آن 4 - ابتدا از حجر شروع كند 5 - خانه خدا در طرف چپ او باشد در حال طواف 6 - ما بين خانه و مقام حركت كند . ( از كشاف 916 - شرح لمعه ج 1 ص 155 ) « و يشترط فيه دفع الحدث و رفع - الخبث و ستر العورة و الختان فى الرجل و واجبه النية المشتمل على قصده فى النسك المعين من حج او عمرة . . . و البدأة بالحجر الاسود و جعل البيت على يساره و الطواف بينه و بين المقام و ادخال الحجر فى الطواف للتاسى و خروجه بجميع بدنه عن البيت و اكمال السبع من الحجر و عدم الزيادة عليها فيبطل ان تعمده و الركعتان خلف المقام و تواصل اربعة اشواط فلو قطع الطواف لدونها بطل مطلقا و ان كان لضرورة و صلاة و فريضة » . ( از شرح لمعه ج 1 ص 157 ) . كل طواف واجب ركن يبطل النسك بتركه إلا طواف النساء و الجاهل عامد . . . در معتقد الاماميه آمده است : طواف فريضه سه است : طواف متعه ، و طواف زيارت ، و طواف نسا . و سنت است كه در مدت مقام مكه ، سيصد و شصت شوط طواف كند .