صومعهء عيسى است خوان اهل دل * هان و هان اى مبتلا اى دردمند جمع گشتندى ز هر اطراف خلق * از ضرير و شل و لنگ و اهل دلق بر در آن صومعه عيسى صباح * تا بدم ايشان رهاند از جناح جوق جوق مبتلا ديدى نزار * شسته بر در بر اميد انتظار پس دعا كردى و گفتى از خدا * حاجت و مقصود جمله شد روا صَيّاح - ( اصطلاح نجومى ) و نام ديگر كوكب عوا بود و آن را نامهاى ديگرى بود مانند نقار و حارس السماء و ستارگان اين شكل 22 بود در صورت و يكى خارج صورت . صَهر - بكسر ( اصطلاح فقهى ) هر رحمى محرم را گويند كه از جانب عروس باشد و شامل هر ذى رحمى از زن پدر و زن پسر شود و بالجمله اصطلاح خاص آن داماد است و مصاهرت يعنى پيوندى . ( از كشاف ص 914 ) صَيَاصى إنسيَّه - ( اصطلاح فلسفى ) مراد از صياصى انسيه ابدان است و اصولا از صياصى عالم اجساد را خواهند . ( ش ص 483 - مجموعه دوم مصنفات ص 201 ) صَيَاصى البَرزَخيَّه - ( اصطلاحات فلسفى ) مراد اجسام است . صَياصى الصّامِتَه - ( اصطلاح فلسفى ) مراد حيوانات و اجساد صامته است . صياصى الغاسِقَه - ( اصطلاح فلسفى ) مراد ابدان و اجساد است . ( از ش ص 458 ) صياصى الغاسِقَه - ( اصطلاح فلسفى ) مراد انسان است كه حيوان ناطق است . ( از ش ص 483 ) صَيحَة - ( كلامى ) اين اصطلاح مأخوذ از قرآن مجيد است كه فرمودند : وَ أَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جاثِمِينَ ، و ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ . إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ خامِدُونَ . و آن صيحه‌ايست كه در روز حشر زنند بر بندگان خدا و در نزد اهل ذوق كنايت از عودت حق باشد . صَيد - ( اصطلاح فقهى و عرفانى ) صيد يعنى شكار و صياد شكارچى است و اطلاق شود بر مصيد و آنچه صيد شود و هر حيوان وحشى فرار است طبعا كه ممكن نباشد گرفتن آن مگر بحيل خاص و اين عمل مباح است در حيواناتى كه حلال گوشت‌اند براى خوردن ، و آنچه حرام گوشت است براى اغراض ديگر . « يجوز الاصطياد بجميع آلاته التى يمكن تحصيله بها و لا يؤكل منها ما لم يذك فلو ادركه ميتا او مات قبل تذكيته لم يحل الا ما قتله الكلب المعلم بحيث يسترسل اذا ارسل و ينزجر اذا زجر عنه و لا يعتاد اكل ما يمسكه و يتحقق ذلك الوصف بالتكرار على هذا الصفات الثلث و يجب التسمية عند ارساله . . . و ان يكون المرسل مسلما او بحكمه و ان يرسله للاصطياد و ان لا يغيب - الصيد مستقرة و يؤكل ايضا ما قتله السيف و الرمح و السهم و كلما فيه فصل . . . كل ذالك مع التسوية و القصد و الاسلام » ( از شرح لمعه ج 2 ص 22 ) رجوع به ذباحه شود و استفاده از پوست