نيايد ، و چون چنين باشد ، به نيت تعيين محتاج نباشد . و يك نيت در اول ماه كفايت بود ، و تجديد كردن هر روزى فاضلتر بود ، زيرا كه حرمت ماه يك حرمت است ، نيتى كه واقع بود در ابتدا در همهء ماه اثر كند . صَومِ قَضا - رجوع به صوم شود صَومِ إيليَا - ( اصطلاح مذهبى ، گاه‌شمارى ) و از ايام مسيحيان است . دوشنبه بعد از عيد مزمارى بود و اين صوم چهل و هشت روز باشد پس يكشنبه چهل و نهم فطر ايليا باشد مسيحيان را . ( معتقد الاماميه ص 279 ، 282 ) صَومِ شَليحين - ( اصطلاح مذهبى ) ويژهء مسيحيان بود اين صوم هفت هفته است و شليح پيامبر بود و اعتقاد ترسايان اندر عيسى چنانست كه رسولان خود واجب كرد كه در جهان پراكنده شوند از بهر دعوت . ( بكسر شين و لام ) ( از التفهيم ص 251 ) صَومِ كَفّارَه - ( اصطلاح فقهى ) روزهء كه به عنوان كفاره روزه‌خوارى و جز آن واجب شده است . در معتقد الاماميه آمده است : هر چيزى كه اندرون شكم رساند متعمدا در روز ، اگر خوردنى باشد و آشاميدنى و اگر نباشد ، قضا و كفارت واجب شود . و همچنين اگر در روز خود را بعمد جنب گرداند ، يا در شب جنب شده باشد و غسل نكند متعمدا تا روز در آيد ، يا بر عزم آنكه چون بيدار شود غسل كند بخسبد و بيدار شود بار ديگر بخسبد تا سوّم بار كه بيدار شود روز باشد ، قضا و كفارت واجب شود . دليل بر فساد روزهء كسى كه جنب در روز آيد متعمدا اجماع طائفه است . و چون به جماع كردن در روز ماه رمضان باتفاق جملهء مسلمانان قضا و كفارت لازم است ، بايد كه چون بعمد جنب در روز آرد ، همين لازم باشد ، زيرا كه همان معنى كه در آنست و آن هتك حرمت ماه رمضان است درين موجود است ، بايد كه درين نيز قضا و كفارت لازم باشد . ديگر آنست كه ابو هريره روايت كرد از رسول ص : « من اصبح جنبا فلا صوم له » يعنى هر كه جنب در روز آيد وى را روزه نيست . آنگه ابو هريره گفت : « ما انا قلته ، قاله محمد و رب الكعبه » يعنى : من نمىگويم ، اين محمد گفته است بحرمت خداى كعبه پس هر كه جنب متعمدا در روز آيد ، روزهء خود را تباه كرده است . و هر كه بعمد روزهء خود را تباه كند ، قضا و كفارتش لازم آيد . باتفاق و دروغ گفتن بر خداى و بر رسول و ائمه عليهم السلام . و سر به زير آب فرو بردن مرد را ، و تا سينه در آب نشستن زن را ، بنزد اكثر اصحاب موجب قضا و كفارت است . و طريقهء احتياط اين اقتضا مىكند . و كفارت آزاد كردن بنده‌ايست ، يا دو ماه پيوسته روزه داشتن ، يا شصت مسكين را طعام دادن . و دليل بر كفارت بطعام و شراب اجماع طايفه است . ديگر آنكه رسول ص فرموده : « من