افزوده است . 12 - معجم البلدان ذيل « بخارا » ج 1 ص 522 و او وفات شيخ را در شنبه ششم شعبان دانسته ، و صحيح جمعهء آخر رمضان است . 13 - تاريخ گزيده چاپ عكسى ص 802 - 803 كه در آنجا اشتباهاً نام شيخ عبد اللّه بن حسين نوشته شده است ، صاحب تاريخ گزيده شعر معروف : حجة الحق ابو على سينا الخ و مباحثهء شيخ با يك نفر كناس را ايراد كرده است . 14 - اواخر تاريخ ملل و نحل ابو الفتح شهرستانى ( متوفى 548 ) كه آراء فلسفى ابن سينا را بطور خلاصه به خوبى ايراد كرده است ، اين كتاب به فارسى هم ترجمه شده و نسخه آن نزد نگارنده موجود است . 15 - بحر الجواهر كه در لغات طبى است چاپ سنگى ايران باب - الالف ذيل عنوان « ابن سينا » و اين هم مطلب تازه ندارد و وفات شيخ را در جمعهء اول رمضان دانسته ، و گذشت كه صحيح جمعه آخر رمضان است . 16 - خزانة الادب بغدادى ج 4 ص 466 . 17 - تذكرة الشعراء دولتشاه سمرقندى چاپ ليدن 1318 ص 24 كه گويد شيخ بابن الرومى معروف باديب ترك معتقد بوده و بر بعض اشعار مشكلهء او شرح نوشته است . و در ص 49 گويد شيخ را حجة الحق گفته‌اند ، و نيز پدر او ابو عبد اللّه دانشمند و حكيم بوده است . . . در خوارزم هفت سال درس گفتى و از آنجا بجرجان و رى و بعد از آن بعراق عجم افتاد و بعد با وزير عماد الدوله ديلمى شد و در خطهء اصفهان به مرض اسهال در گذشت و اين قطعه در حق ابو على سينا فاضلى نظم كرده است :