بمآخذ مفصلهء ذيل كه هر يك شرح حال شيخ را مستقلّا نوشته‌اند احاله مىنمائيم . 1 - مقدمهء كتاب الشفاء نسخهء خطى كتابخانهء مجلس شورى و دو نسخهء كتابخانهء دانشكدهء معقول ، - و مقدمهء دانشنامه علائى ، و على الخصوص مقدمهء قسمت رياضى آن ، و رسالهء شرح حال شيخ نسخ خطى كتابخانه تحت نمرة 1216 كه مجموعه است ، و نمرهء 4507 و 4508 كه فهرست كتاب الشفاء و برخى مطالب علاوه دارد ، و اين سه فقره تماماً بقلم ابو عبيد جوزجانى شاگرد اوست كه مدت بيست و پنج سال از سال 403 تا آخر عمر ملازم شيخ بوده است ، ابو عبيد در مقدمهء كتاب الشفاء گويد : از شيخ تقاضا كردم كه فلسفهء ارسطو را شرح كند ، وى نپذيرفت و گفت مجال ندارم ولى آماده شد كه اين كتاب را بسازد ، و در آن مطالب را چنان كه خود مىپسندد بدون معارضهء با خصمان ايراد كند ، من هم راضى شدم . از اين سخن پيدا است كه شيخ باستقلال فكرى خويش معتقد بوده و نخواسته است كه مانند ابن رشد شارح و مبيّن سخنان ارسطو باشد . نهاية الامر شيخ همچنانكه در شارحان سخن ارسطو باسكندر افروديسى معتقد است ، در فلاسفهء صاحب نظر يونان ارسطو را بر ديگران ترجيح ميدهد ، از اين رو نظريات و افكار فلسفى وى به ارسطو از ديگر فلاسفهء يونان نزديكتر است ، بنا بر اين ، اينكه شيخ را برخى پيرو فلسفهء ارسطو پنداشته‌اند ، و بعضى در پيروى از اين عقيده راه افراط پيموده و گمان برده‌اند كه وى تنها شارح و مقرر كلام ارسطو است ، و مستقلا داراى افكار و عقائدى نيست اشتباه محض است .