نتيجه و نظر حال هر نظرى در باب رساله جوديّه باشد بايد گفت : اولا در اين موقع كه بيش از يك نسخهء خطّى رساله جوديّه در دست‌رس نداشتيم و با مراجعه بكتب تاريخ طب و حكمت و حكما مانند تاريخ الحكماء قفطى و طبقات الاطباء ابن ابى اصيبعه و امثال آنها و فهارس اغلب كتابخانه‌هاى عالم نامى از جوديّه نيافتيم فعلا هيچ دليلى مبنى بر بطلان نسبت اين رساله به شيخ نيست بلكه از نظر انصاف بايد گفت كه : تا اين تاريخ با معلومات فعلى كه براى ما در اين مورد مىباشد رساله بالا را قاعدة بايد از ابن سينا دانست و تا خلاف آن ثابت نشده باشد رسالهء مزبور مىبايست از شيخ باشد . ثانيا - اگر راه عناد و خرده‌گيرى و ايراد نباشد چه عيب دارد كه اين رساله را از ابن سينا دانسته و در اين موقع كه جشن هزاره وى برپاست علاوه بر آنكه نامى از استاد برده مىشود رساله بسيار قديمى كه در طاق نسيان افتاده بوده جهت هم‌ميهنان تقديم گردد . در اين خصوص چند سطرى از حواشى كتاب « نمونه سخن فارسى » تأليف آقاى دكتر مهدى بيانى را كه بسيار بجا و مناسب و در باب اين رساله نوشته‌اند متذكّر ميشويم : « اما اگر گفته شود با اين شك و تشكيك چگونه نمونه‌اى از آن رساله‌ها در اين كتاب آورده شده چنانچه سر مخاصمه نباشد جواب اين است كه آثارى كم و بيش مفيد و از طرفى يادگار زمان ديرين يعنى بسته بقرن 5 و 6 كه از آثار نثر آن دوره‌ها بسيار بدست نيست و مؤلّف واقعى آنها هم گمنام است براى عالم ادبيّات فارسى مغتنم و گردآوردن آن خدمتى است مخصوصا كه با اين يادآورى خوانندگان دچار