آنان كه از تمدّن اروپائى مخصوصا قسمت علوم بهره دارند ميدانند كه نام اين دانشمند تا چه اندازه در مغرب زمين بعلوّ قدر مشهور مىباشد و هر كس كه مختصر اطّلاعى از علوم طبّى و طبيعى و فلسفه و حكمت و منطق و امثال آن دارد پى بمقام شامخ اين استاد برده است . همه ميدانيم كه مقام استاد بالاتر از آن است كه در اطراف آن صحبت شود چرا كه : اولا راجع بمقام چنين استادى را حق آنست كه استادان فنّ سخنى بگويند و بنده ناچيز با بضاعت مزجات را بدين امر چه كار - امّا چه بايد كرد دل به دريا زدم و در اين راه قدم گذاردم . ثانيا براى روشن شدن مقام شيخ بايد كتب و رسالات زياد نوشت تا حق وى ادا گردد . امّا براى ما ايرانيان و مخصوصا اطبّاء ايران شناختن مقام وى در طبّ امرى است كه علم بدان از نظر تعين و تشخّص ملّى بسيار ضرورى مىباشد و مخصوصا آنكه گاهگاهى زمزمه‌هائى دربارهء مليّت اين استاد بزرگ در عالم برخاسته مىشود كه از فلان سرزمين و يا فلان كشور است . اينك بمناسبت آنكه انجمن آثار ملّى در نظر دارد جشن هزارهء استاد را در سال 1330 هجرى شمسى ( 1951 ميلادى ) بر پا نمايد قبل از آنكه چند كلمه در باب مقام نابغهء بزرگ ايرانى صحبت نمايم بذكر يك دو نكته مبادرت ميورزيم : بو على سينا طبيب و حكيم بزرگ ايرانى و افتخار كشور ماست و با هزاران چسب و وصله هيچ كس نخواهد توانست وى را به خود بچسباند و وصل نمايد و همانطور كه بعضى اوقات راجع به رازى مطالبى از طرف بعضى ملل در باب ملّيتش بيان مىشود دربارهء بو على سينا هم اين زمزمه