أبو علي سينا ( مترجم : عليرضا مسعودى )
9
قانون در طب ( فارسى )
لذا به اين نكته توجه نموديم كه اگر بنا باشد طب سنتى از انزوا خارج گردد و از اضمحلال نجات يابد ، بايد كتابهاى منبع و معتبر اين علم را دريافت و در اين زمينه از جمله كارهاى لازم ، تصحيح و تنقيح و ترجمه دقيق متون و منابع اصيل اين علم مى باشد . تصحيح و بازنويسى متون فارسى طب به سبب تغييرات و تفاوت هايى كه در نوشتار و واژگان آن پديدار گرديده است ، و در كنار آن ترجمه متون عربى ضرورى مى باشد ؛ زيرا بيشتر منابع اصيل اين علم مانند قانون شيخ الرئيس ، الحاوى رازى و . . . به زبان عربى نگارش يافته است و برگرداندن آنها به زبان فارسى نيازمند دقت و حوصله بسيارى مى باشد ، ، زيرا ترجمه متون علمى از زبانى به زبان ديگر آن هم از زبان عربى كه از لفظى كوتاه و موجز معنايى بلند اراده مى گردد ، كارى بس دشوار است و علاوه بر آگاهى بر ادبيات دو زبان ( مبدأ و مقصد ) كه در قواعد ترجمه از اصول ابتدايى آن شمرده مىشود ، رعايت دو اصل ديگر ترجمه نيز ضرورى مى باشد : 1 . رعايت اصل امانت در اداى تمام نكات و مطالب متن مورد ترجمه بدون هيچ كم و كاست و تصرف در آن . 2 . آگاهى مترجم بر موضوع كتاب ، زيرا نگارش و ترجمه در موضوعات تخصصى نيازمند كسب تخصص لازم در آن زمينه مى باشد . بنابراين تنها با آشنايى با زبان مبدأ و مراجعه به كتابهاى لغت نمى توان يك متن تخصصى و علمى را درست ترجمه نمود و آنچه از فرهنگ لغت به دست مى آيد معانى لغات است نه مفاهيم عبارات و اصطلاحات ، مگر با استفاده از لغت نامه تخصصى كه متأسفانه در علم طب طبيعى ، لغت نامه كاملى در دسترس نمى باشد . مترجم كتابهاى طبى ، بايد لغات و مصطلحات نزد طبيبان را بداند و بر اساس اصطلاح اهل فن و علماى طب آن را استعمال نمايد ، لذا پيش زمينه ترجمه يك متن طبى ، آشنايى با مبانى و كليات علم طب مى باشد . در اينجا براى روشن شدن موضوع ، به يك اشتباه در ترجمه متن طبى اشاره مى كنيم كه از ناآشنا بودن با قوانين و مبانى طبى ناشى مى گردد . برخى از مترجمان روايات طبى ،