افتادگى و جابه جايى عبارات مصون نبوده و اشكالات ناشى از استنساخ‌هاى متعدد در آن مشاهده مىشود ، بنابراين بايد پيش از ترجمة دقيق آن در صدد تصحيح متن اصلى برآمد تا اثر طبى شيخ الرئيس آن گونه كه بوده عرضه گردد و از اشتباهات متأثر از كم سوادى ، بى توجهى و حواس پرتى نسخه نويسان كه به مواردى از آن اشاره مى كنيم ، در حد توان جلوگيرى به عمل آيد ، لذا در تصحيح متن اصلى قانون بر اساس قواعد تصحيح متون چند كار صورت پذيرفته است : 1 . استفاده از عناصر تصحيح . 2 . بكارگيرى شيوه و روش استدلالى براى تصحيح . در خصوص منابع اصلى براى تصحيح متن قانون از چند نسخه كه در دسترس بوده و در كنار آنها از منابع فرعى استفاده شده است : 1 - نسخه چاپ بولاق ، 2 - نسخه چاپ تهران ، 3 - نسخه شرح حكيم جيلانى ، 4 - نسخه موجود در ضمن شرح حكيم آملى . منابع فرعى كه از بعضى از آنها در تصحيح و ترجمه استفاده شده عبارتند از : 1 - ذخيره خوارزمشاهى تأليف سيد اسماعيل جرجانى ، 2 - طبيعيات شفا ، 3 - كامل الصناعة حكيم على بن عباس اهوازى ، 4 - لغت نامه‌هاى معتبر عربى . نسخ مورد استفاده از قانون نسخه هايى كه مى توانستيم از آنها در تصحيح قانون استفاده كنيم محدود به چند نسخه مى باشند : الف . نسخه چاپ بولاق مصر نسخه اى بسيار رايج و متداول كه مبناى چاپ‌هاى بعدى قانون قرار گرفته است ، اين نسخه از نسخه چاپ تهران خواناتر است و اشكالات سطحى و بد خطى در آن كمتر به چشم مى خورد ، ولى متأسفانه اغلاط اساسى و فاحش در آن بسيار مشاهده مىشود .