و آن پاره از وى - كه حكم به دو بود - كه هست ، يا نيست ؛ چنان كه اندرين مثال « 1 » ، حيوان بود ، محمول خوانند . و هر يكى ازين دو : گاهى لفظى « 2 » مفرد باشد « 3 » ، چنان كه گوئى مردم حيوانست . و گاهى لفظى « 4 » مركّب باشد ، چنان كه گوئى : هر كر « 5 » اطعام نگوارد ، معدهء وى را « 6 » آفتى رسيده باشد . كه آنجا « 7 » جملهء كفتار ما « 8 » ، كه طعامش نگوارد موضوع است ، و جملهء گفتار ما « 9 » كه - معدهء ورا « 10 » آفتى رسيده باشد « 11 » محمول است . و ليكن شايد كه لفظى « 12 » مفرد ، بدل هر يكى « 13 » ازين دو جمله نهى - كه شايد - كه آن كس را « 14 » كه طعامش نگوارد انام « 15 » كنى ،

--> ( 1 ) - مثال است - ك . ( 2 ) - لفظ - ك - كب - ه - ط - د - آ - ظ ، - گاه لفظى - ن . ( 3 ) - باشند - ق . ( 4 ) - لفظ - كب - ظ ، - گاه لفظى - ن . ( 5 ) - مر كرا - ق - ل . ( 6 ) - او را - ط - د - آ - ن . ( 7 ) - ايثجا - كب - ه - ط - د - آ - ظ ، - درين مثال - ن . ( 8 ) - گفتارهاى - ط - آ . ( 9 ) - گفتارهاى - ط ، - گفتارها - آ ، - بى : « كه طعامش » تا « گفتار ما » - م - ك . ( 10 ) - بى : را - آ ، - او را - د ، - وى را - ل - ه - ط . ( 11 ) - بى : باشد - د . ( 12 ) - لفظ - آ - ه - ط ، - شايد لفظ - ن . ( 13 ) - هر يك - د - ل . ( 14 ) - بى : را - م - ك . ( 15 ) - آن نام - م - ك ، - ايام - آ ، - الف نام - ن .