كه در تسهيل قراءت و تميز كيفيت مطالب مؤثر است به كار برديم . آغاز صفحات نسخه‌هاى قديم ( م و ت ) را چون هيچ يك از آنها اساس و مأخذ قطعى اين چاپ واقع نشده معين نكرديم . در مواردى كه يك كلمه در جاهاى مختلف با املاى مختلف آمده و هر دو املاء معمول است ما املاى همان موضع نسخه را نگاه‌داشتيم . عناوين ابواب در آغاز هر فصل و باب تلفيقى است از مجموع صورتهاى آنچه در مواضع مختلف نسخه‌ها ( آغاز هر فصل و باب ) ضبط شده ولى اختلاف نسخه‌ها را در ذيل متن تذكار داديم . بجاى استعمال حرف جمّل در آغاز ابواب از نسخهء س كه جديدتر است پيروى نموديم و ابواب را با حروف رقم‌گذارى كرديم . بجاى « ب » كه علامت « جواب » است و در نسخه‌هاى م و ت به كار رفته از نسخهء س متابعت كرده كلمهء « جواب » را جانشين آن ساختيم . در مواردى كه اختلاف ميان نسخه‌ها جزئى بود و در معنى نامؤثر ضبط يا رسم الخط نسخهء م را كه قديمترين نسخه‌هاست رجحان نهاديم . در مواردى كه زير يا زبر كلمه‌اى نقطه‌گذارى نشده و در قراءت آن كلمه ترديد و شكى نبود ، مثلا در مورد « احسام » ( اجسام ) و « بعضى » ( ببعضى ) و « حنانك » ( چنانك ) و « حون » ( چون ) ، آن كلمه را در متن نقطه‌گذارى كرديم و در ذيل متن چيزى ننوشتيم . در پايان اين مقدّمه ، پس از اظهار كمال حق‌شناسى و شكر فراوان از انجمن آثار ملّى و هيأت مديرهء آن ، وظيفهء اخلاقى نگارنده است