پايان رسالهء فارسى در توضيح شعرهائى از شرح سيوطى به خط همان كاتب چنين برمىآيد كه او « مسيح نورى » است . اين نسخه بنا بر آنچه گذشت جديدا نوشته شده و در آغاز و انجام آن ذكرى از مؤلف كتاب نيست ولى در يكى از صفحات اين نسخه آنجا كه مؤلّف از تأليف ديگر خود بنام صوان الالوان « 1 » نام برده كاتب نسخه در حاشيه نوشته است : « فيه انّ للشيخ كتاب ضوان ( كذا ) الالوان » و چون غرض ناسخ از « شيخ » ظاهرا شيخ رئيس ابو على سيناست نتيجه اين مىشود كه وى يا ناسخ نسخه‌اى كه مأخذ او بوده اين كتاب را از آن حكيم ميدانسته است . شمارهء ابواب كتاب همه جا بحروف و بقلم سرخ نوشته شده . اين نسخه روى هم رفته نامعتبر و سقيم است و بتصحيح متن كمك مهمى نكرده است « 2 » و بنسخه ت نزديكتر است تا بنسخهء م .

--> ( 1 ) - رش : ص 72 متن و ذيل شمارهء ( 1 ) . ( 2 ) - آقاى دكتر مهدى بيانى در كتاب نفيس خود بنام « نمونهء سخن فارسى » ( تهران 1317 ص 63 - 64 ) قطعه‌اى از كتاب قراضهء طبيعيّات را موافق نسخهء كتابخانهء ملى تهران ( م ) آورده‌اند . در سالنامهء پارس ( سال 1322 بخش دوم ص 36 - 46 ) منتخبى ملخص از كتاب قراضهء طبيعيّات در تقريرى جديد بر اساس نسخهء س بچاپ رسيده است . نسخه‌اى از كتاب قراضهء طبيعيات جزو كتابهاى اهدائى آقاى سيد محمد مشكاة استاد محترم دانشگاه تهران است كه اخيرا از روى نسخهء كتابخانهء مدرسهء عالى سپهسالار ( س ) انتساخ و در آن تصرفاتى شده است . دانشمندان اسلامى از كتاب قراضهء طبيعيات در تأليفات خود بسيار كم نام برده و نقل كرده‌اند قطب الدين محمود بن ضياء الدين مسعود شيرازى ( 634 - 710 هجرى )