الادوية تأليف حكيم ابو منصور موفق بن على هروى در مفردات طبّ « 1 » . ظفرنامه كه اصل آن را ببزرگمهر و ترجمهء آن را بخطا بشيخ رئيس ابو على سينا منسوب داشته‌اند « 2 » . ترجمان البلاغه تصنيف محمد بن عمر رادويانى « 3 » كه در اواسط قرن پنجم نوشته شده است . شرح قصيدهء فلسفى ابو الهيثم احمد بن حسن جوزجانى به نثر از شاگرد وى « 4 » .

--> ( 1 ) - گويا مؤلف آن در اواخر قرن چهارم و نيمه اول قرن پنجم هجرى ميزيسته . تاريخ نسخهء منحصر بفرد آن كتاب شوال 447 هجرى است به خط على بن احمد اسدى طوسى . تأليف آن نيز ظاهرا در همان نيمهء اول قرن پنجم هجرى بوده است . رش : علامهء قزوينى ، بيست مقاله ج 1 ص 50 - 53 و ج 2 ص 202 - 204 ؛ آقاى دكتر مهدى بيانى ، نمونهء سخن فارسى ص 105 ؛ مجلهء مهر سال 7 شمارهء 5 - 6 ص 327 - 331 . ( 2 ) - حاج خليفه در كشف الظنون ( ج 2 ستون 1120 ) گويد : « ظفرنامه - اسم اسئلة انوشروان ( ملك العجم المشهور ) و اجوبة بزرجمهر على لغة الفهلوى دونها انوشروان [ كذا ] ثم امر نوح بن منصور السامانى وزيره [ كذا ] ابن سينا بنقله الى الفارسية فنقله » . براى شرح تحقيق اين قول رش : مقدمهء ظفرنامه بقلم نگارندهء اين سطور ( سلسلهء انتشارات انجمن آثار ملى شمارهء 22 ) . ( 3 ) - باهتمام و تصحيح آقاى احمد آتش با حواشى و توضيحات در استانبول ( 1949 م ) بچاپ رسيده است . رش : مقالات مرحوم استاد بهار ، مجلهء يغما سال دوم شمارهء 7 و 8 و 9 ؛ مقالهء آقاى احمد آتش : سال سوم شمارهء دوم ص 76 - 69 ؛ ( 4 ) - رش : مجلهء يغما سال چهارم ص 176 - 179 : يك قصيدهء فلسفى فارسى ، بقلم نويسندهء اين سطور . شعر فلسفى و فلسفهء منظوم هر دو در نزد شاعران متفلسف ايرانى در قرن چهارم ديده مىشود . شعر ابو الحسن شهيد بلخى ( متوفى بسال 325 هجرى ) از نوع اول و بعض اشعار ابو بكر محمد بن على خسروى سرخسى