باب چهارم - چراست كه آب اندر كوزه بزمستان يخ بندد كوزه بشكافد ص 91 - 92 باب پنجم - چراست كه آن كس كه بر بالا باشد آواز آن كس كه اندر نشيب باشد به‌شنود از آنك اندر نشيب باشد آواز آن كس كه بر بالا باشد ص 93 - 94 باب ششم - چراست كه چراغ چون فرو خواهد نشست اندر آن وقت بر افروزد و روشن گردد و باز فرو نشيند و جمره همچنين به آتش اندر آن وقت كه فرو ميرد برفروزد ص 94 - 96 باب هفتم - چراست كه شعلهء آتش از دور مهتر نمايد از آن مقدار كه اندر ذات خويش باشد و ديگر چيزها از دور كهتر نمايد ص 96 - 97 باب هشتم - چراست كه چيزها كه وراى بلور مدور بينى سرنگون نمايد ص 98 - 100 باب نهم - چراست كه سياه كردن سپيد آسان‌تر و زودتر از سپيد كردن سياهست ص 100 - 102 باب دهم - چراست كه اندر صحرا صدا نشنوى و اندر كوه بشنوى ص 102 - 104 باب يازدهم - كشتى بچه مقدار اندر آب شود ص 104 - 106 باب دوازدهم - چراست كه روشنائى ماه خالص‌تر و سپيدتر از روشنائى خورشيدست ص 106 - 107 باب سيزدهم - چراست كه قمر زير همهء اجرام علوى است ص 107 - 110 باب چهاردهم - سبب رعد و برق و باران كه از ابر پديد آيد چيست ص 110 - 114 باب پانزدهم - سبب مجره چيست ص 114 - 115 باب شانزدهم - چراست كه چون سراب بينى از آن سو كه دور تر باشد زمين بينى و سراب نبينى ص 115 - 117