همان وزن باشد « 1 » پس آنگاه بتوان دانست كه كشتى اندر آب بدان مقدار فرو رود و جاى گيرد كه « 2 » اگر آن جاى « 3 » را « 4 » پر آب كنند آن آب هم ثقل كشتى باشد . باب دوازدهم « 5 » - چراست كه « 6 » روشنائى « 7 » ماه خالص « 8 » تر و سپيد « 9 » تر از روشنائى « 10 » خورشيدست . « 11 » جواب « 12 » - از بهر آن را كه « 13 » بروز از « 14 » حرارت خورشيد « 15 » بخارات و هباآت « 16 » از زمين برخيزد « 17 » و غبار از حركات مردمان « 18 » و ديگر

--> ( 1 ) - م و ت : دارند . ( 2 ) - س اين كلمه را ندارد . ( 3 ) - س : جا . ( 4 ) - س اين كلمه را ندارد . ( 5 ) - چنين است در نسخهء س . م و ت : يب . ( 6 ) - چنين است در نسخهء س . م و ت : چرا كه . ( 7 ) - م : روشنايى ( برسم الخط قديم ) . ( 10 ) - م : روشنايى ( برسم الخط قديم ) . ( 8 ) - م : خالف . ( 9 ) - س : سفيد . ( 11 ) - م : خرشيدست . س : آفتابست . ( 12 ) - چنين است در نسخهء س . م : ج . ت اين كلمه را ندارد . ( 13 ) - س : از بهر آنكه . ( 14 ) - س اين كلمه را ندارد . ( 15 ) - م : خرشيد . س : آفتاب . ( 16 ) - چنين است در نسخهء ت . م : هبات ؟ ؟ ؟ ؟ . س : هيات . هباء كسماء گرد و غبار هوا كه از روزن پيدا آيد در آفتاب و بدود ماند يا غبار ريزهاى خاك بلند رفته و پراكنده بر زمين . . . اهباء جمع ( منتهى الارب ) . ( 17 ) - س : برانگيزد . ( 18 ) - س : حركت خلايق .