أبو علي سينا

28

قراضه طبيعيات ( فارسى )

عنايت « 1 » او ببقاى نوع حيوان « 2 » تا بدان مقاومت تواند « 3 » كرد با دشمن خويش و همين معنى در پيش « 4 » گفته آمده است « 5 » . باب دوازدهم « 6 » - چراست كه « 7 » آب چشم آن كس كه از غم گريد گرم بود و آن كس كه « 8 » از شادى گريد سرد بود . جواب « 9 » - از بهر آنك « 10 » غم تن مردم را گرم كند و چون غم « 11 » نه بيك دفعت باشد چه او را مكث باشد بافراط « 12 » حرارت رطوبات « 13 » دماغ را بگدازاند « 14 » لابد چون حرارت اندر « 15 » آن رطوبات « 16 » كار كرده است « 17 » آن گرم باشد و « 18 » دليل بر آنك حرارت بافراط اندر « 19 » آن رطوبات « 20 »

--> ( 1 ) - س : عنايت جهت دفع اذيتهاء نوع حيوانى . ( 2 ) - س : عنايت جهت دفع اذيتهاء نوع حيوانى . ( 3 ) - س : توان . ( 4 ) - س : معنى پيشتر . ( 5 ) - م : آمدست . س : شد . . . ( 6 ) - چنين است در نسخهء س . م و ت : يب . ( 7 ) - ت : چرا كه . ( 8 ) - ت : و آن كه . ( 9 ) - ت : از بهر آن را كه . ( 10 ) - چنين است در نسخهء س . م : ج . ت اين كلمه را ندارد . ( 11 ) - س : تخم . ( 12 ) - س : مكث بافراط است . ( 13 ) - ت : و رطوبت . ( 14 ) - م : بگدازند . ( 15 ) - س : در . ( 16 ) - ت و س : رطوبت . ( 17 ) - م : كرده بود . ( 18 ) - م اين حرف را ندارد . ( 19 ) - س : در . ( 20 ) - ت و س : رطوبت .