خويش تمام كند « 1 » ، و چون بشتاب « 2 » بود نتواند كردن . و اگر گويند - كه : سبب آنست كه چون بشتاب اندر هوا شود - آتش هوا را زود اندر خويشتن به چند ، و پيش « 3 » از آن كه بيشين « 4 » آتش از وى جدا شود - ديگر بشتاب اندر خويشتن چيده « 5 » بود ، پس اندر وى آتش بسيار گرد آيد . اين قول باطل شود . بدان كه اندر شدن آتش اندر سرب و ارزيز « 6 » آسانتر بود « 7 » از بيرون گريختن از وى ، - كه گريختن آتش از جاى غريب آسانتر بود - از اندر شدن آتش بجاى غريب ، و الا سربسر بود ، كه چاره نيست كه اندر راههاى « 8 » گشاده شود ، و اندر آن راهها بيرون جستن : يا آسانتر « 9 » بود از اندرون شدن ، يا سر بسر ؛ و اگر جنبش از بيرون شدن باز دارد - از اندرون شدن نيز باز دارد ، پس بايد كه تفاوت بسيار نبود ميان آتش به خود پذيرفتن ، و ميان آتش از خود بيرون هشتن ، پس اين بهانه فايده نكند .

--> ( 1 ) خويش را تمام بكند - م - ك - ط - ن ، - خويش را تمام نكند - د . ( 2 ) شتاب - ه . ( 3 ) جند و بيش - ق - آ ، - جنيد و بيش - ل ، - بجنبد و پيش - د ، - چيده و سپس - ه . ( 4 ) پيشتر - ط - د - ن - كب . ( 5 ) چنده - م ، - جينده - ك ، - جنبده - د - ط ، - جنپده - ن - كب . ( 6 ) و ارزير - ق - د ، - و وارزيز - ن . ( 7 ) نبود - ق - آ - ل . ( 8 ) راههاء - ط - ه - ن . ( 9 ) بى : يا - د ، - تا آسانتر - م - ن ، - بآسانتر - آ .